Merhaba 1K okurları!
Nefs!
Savaş halinde olduğumuzdan dahi haberdar olmadığımız bizden içre bir "Ene". Evet Ene yani Ben! Kendi adıma konuşayım/yazayım, nefsimle her gün savaşırken, vicdanımla hesaplaşmak hüzün durağından öteye geçirmiyor. Bana çok soruluyor; "Neden hüzünlüsün? Eskiden çok neşeliydin sen." Bu fani dünyada kaç günahın tevbesinden geçmiş bir kul olduğumu kime anlatayım ki? Kaç defa nefsime söz geçiremeyip yenilmiş olmanın vicdanımla olan sorgulamadaki susmalarımın, boynu bükük hallerimin açıklamasını kime nasıl anlatayım ki? Gerçi Yaradan her şeye vakıf, kula anlatmak değil ki derdim. Nasıl çıkacağız huzura? Ne diye aklayacağız kendimizi? İşte yine nefsime yenildim. O'ndan umut kesilmez. Rahmetinden büyük günah mı var? Peki, ya bunu da nefsim söyletiyorsa bana?
Kitapda da diyor ya;
"Hangi ses nefsimin, hangisi vicdanımın" sayf.250.
Gel de çık iç sesimin içinden.
Her satrı bana beni sorgulatan kitap. Büyülenerek okudum. Bazen nefes dahi alamadım. Bu nasıl iman, bu nasıl huşu hali? "Tövbe ettiğime de tövbe Allah'ım. Zira tövbelerimize de tövbe gerek." Sayf.218.
Araştırmak istedim kitabı bitirdiğimde Mahmud Hüdâyi hazretlerini. Ama incelememden önce araştırırsam, incelememe benim değil, okuduklarımın etkisini yansıtırım diye durdurdum kendimi. Yanlış bilmiyorsam filmi var. İzlemek nasip olur inşaAllah.
Kitabı herkes okusun istedim, önerirken niyetim, herkes nefsinden haberdar belki ama bir de nefsinin dilinden dinlesin nefsi istedim.
Bana kitabı öneren, pdf'sini benimle paylaşan Umut beye teşekkür ederim. Her satırını severek okudum, tek satrında bile sıkılmadım, pdf olmasına rağmen aktı su gibi. (Neden 23 gün sorusunun sorulması gereken en son insan benim, çünkü kısa sürede değil, zamana yayarak okuyorum)
Keyifli okumalar diliyorum.
Benimle bu süreçte kitabı okumayı kabul eden herkese teşekkür ederim.
Sırada- Ahi - Bir Ahi Evran Romanı var