Julie Otsuka’nın romanı kronolojik olarak ilerlese de belli bir karakteri ve onun başından geçen olaylar dizisini ele almıyor. Romanda klasik bir roman kurgusu ve derinlemesine inceleyebileceğimiz karakterler yok. Yazar bir karakterden ziyade bir topluluğu romanın kahramanı olarak işlemeyi tercih etmiş ve bence romanın uzunluğu da göz önüne alınırsa bunda başarılı da olmuş. Roman Kadınların bakış açısından Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Japon göçmenlerin yeni yerleştikleri ülkede kurmaya çalıştıkları hayatları ve ilerleyen bölümlerinde de İkinci Dünya Savaşı sırasında Japon asıllı Amerikalıların toplama kamplarına gönderilmesini işliyor. Amerika’ya hiç tanışmadıkları adamlarla evlenmek üzere gönderilen kadınların seyahat ettiği gemide başlayan hikayede bu kadınların kaçtıkları veya terketmek zorunda bırakıldıkları koşulları, hayallerini ve beklentilerini gözlemliyoruz. Amerika’ya vardıktan sonra evlenmeye geldikleri adamlar onlara anlatıldığı gibi çıkmıyor ve işçi olarak çalışmak zorunda kalıyorlar. Amerika’da maruz kaldıkları ayrımcılığı ve ırkçılığı ve en sonunda da yıllarca çalışıp kurdukları hayatlarının savaş sırasında alınan ırkçı bir kararla tuzla buz olmasını izliyoruz. Yazarın sade, şiirsel bir dili var ve roman klasik roman kurgusunun dışında onlarca kişinin ağzından anlatılsa da bunu okuru sıkmadan ve anlatmak istediği dönemin damıtılmış halini bize sunarak yapıyor. Roman bir karakter grubunun etrafında şekillenseydi belki daha çok kişiye hitap edebilirdi ama bir topluluğun hikayesini anlatmak için yazarın seçtiği yöntem bence daha etkili olmuş. Bir dönemin panoramasını kadınların sesinden dinlemek isteyen herkese tavsiye ediyorum.
·
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.