Kitabı genel olarak beğendim.Akıcı bir kitap.Bir günde bitirdim ben.Bence psikolojik olarak kötü bir zamandaysanız okumamalısınız.Çünkü fazlasıyla intihar girişimi var kitapta.Benim açımdan kitaptan çıkardığım bazı şeyler var;çok kez bahsettiği ‘soytarı’ kavramı beni epey düşündürdü.Bence hepimiz bu soytarı kavramını günlük hayatımızda kullanıyoruz.Dışardan bakıldığında iyi görünmek gibi.Ama sadece bu düşüncenin farkında değiliz.Bir de toplum ve bireyden bahsetmişti kitapta yazar.Ona ithafen kendim bir not aldım.’Toplum okyanus ama bireyin içinde okyanus’.Aslında toplum dediğimiz kendi benliğimiz.Son olarak Tanrı halkında bir söz vardı.Başkarakter diyordu ki Tanrı’dan bile korkmuştum ben.Sonra bu cümleyi kendi üzerimde düşündüm.Çocukluğumda çoğunlukla Allah’ın gazabı anlatıldığı için onun sevgisinden değil korkusundan itaat ettiğimi hissettim.Oysa ki sevdiğim insanların her dediğini ikiletmeden yapardım ben hem de zorlanmadan.Ve şuna karar verdim:Allah’ı ailemin en değerlisi saymaya.Bu sayede zorunluluktan değil sevdiğimden yaparım ibadetlerimi.