Özlem Tunç
“Belki de tiyatro hayatımızın bir parçası olduğu içindir, senin hayatın yani, ama aynı zamanda dolaylı olarak benim de. Bazen dediğimiz şeyler… Sanki bizim için yazılmış gibiler. Sanki biz sadece birer karakteriz.“
#alıntı
Kitabın adını okuduğunuzda eminim ilk düşünceniz şeker tadında yumuşacık bir hikaye olduğudur ki bende aynı duygularla başlamıştım okumaya. Ama maalesef #marşmelov bambaşka bir hikaye olduğu gibi okurunu hüzünlendirirken gerilim dolu anlarda yaşatıyor.
Öncelikle belirteyim okumaya başladığımda ilk sayfalar biraz zor ilerledi ve kendimi kurguya veremedim ama sonrasında merak, heyecan, gerilim ve acaba ne olacak düşüncesi beni ele geçirdi adeta.
Sevgili olan Ben ve David, Noeli David’in ailesi ile kutlamak için son hazırlıklarını yaparlerken bir taraftanda David’in gece eve geç gelmiş olmasının gerginliğini yaşıyorlardı. Ya da David öyle olduğunu düşünüyor ama sevgilisini aiesiyle tanıştıracağı için yaşadığı heyecandan dolayı bu durumun çokta üzerinde durmamaya çalışıyordu. Ben’in aklından geçenler ve yaptığı planlar ise David’in hissetiklerinden çok daha farklıydı.
Ünlü bir tiyatro oyuncusu olan ve alzheimerın belirtilerini gösteren Charles ile alkolle başı dertte olan Lydia ise tüm hazırlıklarını tamamlamış oğulları David ile sevgilisi Ben’i bekliyorlardı heyecanla. Yol boyunca Ben’in tuhaf davranışları David’in dikkatinden kaçmamış olsada farketmediği durumlar vardı büyük bir planın parçası olan ve Ben’in hazırladığı oyununun sahnelenmesine saatler kalmıştı. Ben ile tanışmak için hazırlık yapan sadece David’in anne babası değildi, Ben’in sürprizleri, saklı kalmış sırları ortaya çıkartırken bazı gerçeklerde gün yüzüne çıkacaktı.
Ama neydi sırlar ve kimin etrafında dönüyordu tüm hikaye?
Eminim Marşmelov’un kurgudaki yerini ve öneminide merak etmişsindir.
Tüm cevaplar ve sizi etkisi altına alacak hikayemiz tabii ki kitabımızda.
TAVSİYEMdir.
Syf: 244 Özlem TunçColin O'SullivanMarşmelov