“Tutunacak bir dalımız kalmıyor. Tutunamıyoruz”Edebiyat
Oğuz Atay eserini okuyarak bu yolculuğa çıkanlardan birisiyim ben de.... İyi ki de çıkmışım diyorum. Hiç bitmemesini istemem ama aynı zamanda okuyup daha da içine girmek istemem... Çok etkilendim, bazı zamanlar çok duygulandım, bazı zamanlar çok sinirlendim... yarım bırakmamak için, okumak için çoğu zaman kendime zaman tanıdım, vakit ayırdım.. Kimi zaman kendimi Selim'de gördüm, kimi zaman ise Turgut'ta... "Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok." diyor ya Oğuz Atay... ne kadar da haklı olduğuna üzülüyorum... bu hayat, bu yaşam hep hayal kırıklıkları ile dolu zaten, bir de iç dünyamız var asıl olan... bitirdim ama okurken ben de bitenlerdenim... ama bitmek bile bazen güzel olabiliyor. ve ben de inananlardanım, ben de tutunacak dal arayanlardanım ama her halükarda tutunamıyoruz işte..
En iyi, en güzel, en net incelemeyi yine kendisi yapmış; ''Bu kitap ne ciddi kavgaların, ne büyük ve yaygın sıkıntıların, ne de ezilen insanların romanıdır; bu kitap, mustarip bir ruhun iç çekişlerinin romanıdır.'' Ve ben gerçekten ruhumun iç çekişlerini, acısını, ızdırabını bu eserde buldum, benim için her zaman yeri ayrı olacak, hem hissettirdikleri hem de düşündürdükleri ile hafızamın en güzel köşelerinde bir yerde...
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.