Teğmen Drogo’nun hikayesi bana Büyülü Dağ’ın baş kahramanı Hans Castorp’un hikayesini anımsattı. O da çok kısa bir ziyaret için gittiği sanatoryumu bırakıp bir türlü geri dönememişti. Drogo da önemsiz bir askeri kale sayılan Bastiani kalesinde aynı şeyi yaşıyor. Niyeti hemen geri dönmekken ömrünü kalede tamamlıyor. Gerçi anlatılana göre bunu yalnız kendisi yaşamıyor kaleyi bırakıp gidememek tüm askerler arasında hastalık gibi. Çünkü kaleye kuzeyden gelecek bir saldırıda kahramanlık yapacaklarına dair kör bir umut taşıyor hepsi. Yine Büyülü Dağ’daki gibi ‘zaman’ kavramı üzerinde çok durulmuş. Kitaptaki zaman hızlı aksa da neredeyse hiçbir olay olmuyor. Okunabilir.
·
382 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
