Jack London kalemi diye bir gerçek var. Daha kitabın ilk sayfasındaki betimlemeler bile kalemin kuvvetini kanıtlar nitelikte.
Kitabımızın kısaca konusu Beyaz Diş adında ki kurdumuzun hayat hikayesi. Ama o kadar güzel anlatıyor ki, acaba bunu yazan gerçekten kurt olabilir mi dedirtiyor. Kitabı okuduktan sonra sokaktaki hayvanlarında akıllarından benzer düşüncelerin geçtiğini düşünerek yürümeye başladım.
Beyaz Dişimiz çok çevik, zeki ve güçlü bir kurt. Ormanda yaşamayı, avlanmayı öğrenmeye çalışırken karşılaşıyor insanlarla. İnsanları tanrı olarak görüyor beyaz diş. Çünkü insanlar cansız nesneleri kullanabiliyor, yasalar çıkartıyor ve güçlerini çok güzel kullanabiliyorlardı. Beyaz diş için bu tanrısal bir güçtü. Kimi zaman insanlarla anlaşabiliyor, kimi zamanda (çoğu zaman) dayak yiyip eğlence konusu oluyor.
'Yavru Kurt insanlar gibi düşünseydi, hayatı, doymak bilmez bir iştahı doyurmaya çalışmak olarak özetlerdi." (Sayfa 85)
İnsanların güzel yanlarından çok kötülüklerine maruz kalıyoruz hayatta. İnsan insandan şikayet ediyorken, doğa ve diğer canlılarda şikayet ediyor bizlerden. Sadece kısa bir süreliğine var olmamıza rağmen her şeyi daha zor hale sokabilmeyi başarabiliyoruz biz insanlar. Fakat bataklıkta açan çiçek misali, oluyor bir iki iyi niyetli.
Bir hayvanın gözünden dünyayı görmek özellikle de Jack London gibi bir yazardan görmek çok keyifli bir okuma yaşattı. Okuyunuz okutturunuz. Sağlıcakla
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.