Kâinat ibret nazarıyla okunduğunda, onun her zerresini bizlere hâl lisânı ile âdeta feryâd ederek; "Bu cihânın bekâsı yok, fânîliği unutma!" ihtârında bulunduğu idrâk edilir.
Dolayısıyla bu fânî misâfirhânede yerli edâsıyla oyalanmak, gelgeç sevdâlar ve anlık zevkler uğruna ebedî bir saâdeti can yakıcı bir azap faslına döndürmek, insan için en büyük bedbahtlıktır.