"Sana ilk defa her şeyi söylemek istiyorum; bütün hayatımı bilmelisin, o hayat ki, hep senindi ve sen onu asla bilmedin."
Bilinmeyen bir kadının ağzından senelerdir yoğun duygular beslediği adama yazılan itiraf niteliğinde bir aşk mektubu.
Okurken kızdığım, ümitsizliğe kapıldığım ve cümlelerin derin anlamlarında kendimi düşünürken bulduğum bir kitap oldu.
İşlenen öyküyü kimi büyük bir aşk kimi ise gurursuzluk olarak nitelendirebilir. Benim düşüncem ise en büyük olgunun "haksızlık" olduğu yönünde. Haksızlık kişinin kendine -bilinmeyen kadının yine kendisine- yaptığı çok büyük bir haksızlık...
Stefan Zwieg yine kısacık hikayede etkisi altında kalınabilecek en fazla etkiyi verebildiği için kendisine hayranlık beslediğimi dile getirmeden edemeyeceğim.
Keyifli okumalar dilerim. Stefan Zweig