Ah be John! Bu kadar iyi yazmak zorunda mıydın?Spoiler içerir!
Uzun süredir beklettiğim , Meksika halk hikayesinden esinlenmiş İnci'nin incelemesini sizlerle de paylaşmak istiyorum.
1947'de yazılmış olan bu eser, son derece canlı betimlemeleri ve karakterleriyle hikayenin anlamını derinleştiriyor. Gerek akıcılığı gerek toplumsal sorunları ele alma konusundaki hassasiyeti oldukça başarılı .
Hikaye ; geçimini inci toplayarak sürdüren ,tek korkusu açlıktan ölmek olan , Kızılderili Kino'nun bebeğini akrebin sokmasıyla başlıyor. Kasabanın kibirli , aç gözlü ve hırslı doktoruna göstermek üzere yola koyulurlar. Kino'nun parasının olmaması üzerine doktor , bebeğe bakmayı reddeder. Çaresizliğin türküsü sağır edici hâle gelmiştir. Aynı gün bebeği için inci aramaya çıkan Kino, dünyanın en göz alıcı incisini bulur. İnci o kadar büyüktür ki tüm hayalleri incinin parlak yüzeyinde canlanır. O günden sonra inci yalnızca Kino'nun değil tüm kasabanın hayallerini süsler. Aradaki tek engel Kino'dur. Kıskançlık ve aç gözlülüğün gürültülü uğultusu etrafını sarar, bir yakınlaşır bir uzaklaşır...
Düşlerini kendine saklasaydı hiç dokunamayacaklardı belki de . Ama o anlatmayı seçti. "O ana kadar neler yapacağını söylemekle kendi geleceğini çizmişti. Tasarlamak gerçek bir şeydir; açığa vurulmuş düşler, denenmiş demektir. Bir hayal bir kere düşünülmeye görsün, öbür gerçeklerin arasındaki yerini alır ve bir daha asla yıkılmaz ama kolaylıkla saldırıya uğrayabilir."
Hayal ettikçe çoğalıyordu istekleri.
Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu ( S.35).
Bana göre Steinbeck; bize İnci'nin yalnızca bir metafor olduğunu , aslında arzularımızı , hırslarımızı simgelediğini anlatmaya çalışmıştır .
İşte Kino'nun en büyük arzusu da oğlunu okutmaktı. Çünkü ne o ne de halkı okumuştu. Onları kandırmak göründüğünden bile daha basitti.
Şu cümle özetleyecektir anlattığımı:
"Halkının her zaman düştüğü tuzağa o da düşmüştü, kitapta yazılı oldukları söylenenlerin kitaplarda gerçekten olup olmadığını anlayana kadar da düşeceklerdi bu tür tuzaklara."
Peki oğlunu okutabilecek miydi?
Umudun türküsü acıların çığlıklarını bastırmaya çalışıyordu ta ki Kino'yu sağırlaştırıp, tüketene kadar. Durmadan koştu arzularının peşinden. Tehlikenin farkındaydı lâkin onu hiçbir güç durduramıyordu tıpkı Amok koşucusu gibi.
İncinin eşsiz ezgisi ağıda dönüşmüş , Kino'nun bebeğini büyük bir açlıkla yutmuştur. İnci de geldiği yere, karanlık derinliklere , geri gönderilmiştir. Yazarımız, bazı isteklerin gün yüzüne hiç çıkmaması gerektiğini, ait oldukları yerde yok oluşlarını izlemenin daha iyi olduğunu vurgular gibi. Bazen hayallerin gerçekleşme ihtimali daha çekicidir gerçekleşmesinden .
Onun hikayesini okurken hüznün ezgisine kapılmaktan korkmadan eşlik edin . Böylece sahip olduğu cesaret, başka yüreklerde iz bırakarak yeniden devam edecektir yoluna .
Sevgiyle , cesaretle ve en önemlisi kitapla kalın değerli 1000k okurları...
·
419 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı okumaya daha çok idtek duydum o kadar güzel anlatmışsınız ki emeğine sağlık...👍
