Onu henüz küçük bir oğlan çocuğuyken tanımış olan an nem, babamın o zamanlar da kimseyi beklemediğini, birinin daha yükseğe çıkcığını görür görmez, peşinden haldır haldır gic tiğini söylerdi; kısacası, onun gözüne girmek için insanın bacak larının sağlam olması gerekirmiş ki kendisinin de babamın kal bini böyle fethettiğini ima ederdi gülerek. Annem daha sonraki dağ yürüyüşlerinde çayırlarda oturmayı, ayaklarını bir derenin içine daldırmayı ya da otların ve çiçeklerin isimlerini öğrenme yi tercih eder oldu. Dağın tepesine çıktığında babam bir çeşit hüsrana kapılır, bir an önce eve dönmeyi isterken, annem uzak tepeleri seyretmeyi, gençliğinde tırmandığı yerleri düşünmeyi, oraya ne zaman ve kiminle gittiğini hatırlamayı severdi.
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.