Sıradan hayatı olan kahramanlar, gündelik hayatın bitmez telaşı, kahramanların ruh derinliği, dilin sadeliği, anlatım zenginliği... Okumak için geç kaldığıma üzüldüğüm kitaplardan biri Teşekkürler Olric'in güzel yaratıcısı ruhun incinmesin. Hep korkuyu beklersen bir 'Unutulan' olursun! Kitaba adını veren hikayenin "korkuyu beklerken" kendini evine hapseden kahramanı, demiryolunda tren yolcularına hikâye pazarlayan meçhûl yazarı, beyaz manto ile belki ömrünce ilk ve son kere senaryonun başrolü; hepsi hepimizden bir parça yalnız insanlar.
Kalabalık bir topluluk içindeydi. Başarısızdı.
Seni çok mu yalnız bıraktılar sevgilim?
Yalnız insanların kendi içlerinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.
Bütün hayatım ayıklamakla geçti gene de bitiremedim süprüntüleri atmayı.
İyi şeyler birdenbire olur, bu kadar bekletmez insanı.
Ben buradayım sevgili okuyucum sen neredesin acaba?