Spoi olmamasına dikkat edeceğim fakat yine de olabilir. Uyarayım dedim.Roman-Edebiyat
Uzun zamandır beklediğim bir serinin sonunu okumak gerçekten üzüyormuş insanı. Sayfalarca anlatmak istiyorum fakat kelimelerim yeterli olur mu emin değilim. Beni bu kitaba çeken şey gecek bir sevginin var oluşuydu, dostluklardı, her şeye rağmen gülümsemelerdi... saysam bitmez. Hatta kitabı kapattığımda öğrendiğim ilk şey: pisman olmamak için neyi yapmayı istiyorsam anında yapmam gerektiği oldu. Anı yaşamam gerektiği, zamanın geri dönülmeyeceği ve bu zamana anılarımı biriktirip mutlu olmam gerektiği oldu. Kişilik olarak buna pek odaklanamıyordum fakat okuduğum iki kitapta bunu bariz bir şekilde anlamam gerektiğini hissediyorum. Bu kitaba gelince olaylardan çok hislerinden bahsetmek istiyorum nedense. Ben tüm karakterleri ayrı ayrı anlıyor ve seviyorum. Elbet sevmediğim karakterler var fakat konuşma gereği duymuyorum onlar için. Ulaş ve Arya çok başka bir mevzu. Bakıldığında Ulaş soğuk gibi görünebilir ki ilk kitapta bu böyleydi fakat onun gerçek kişiliğini Arya ortaya çıkardı. Bu detta güzeldi. Ikisi de biribirlerine yaşama isteğini aşıladı. Birçok şeyi beraber yaptılar. Acılarını paylaştılar. Böyle bir sevgi lazım aslında bu dünyaya. Küçük detayları çok seviyorum. Mesela Ulaş'ın sırf yere izmaritini atmamak için cebine koyması çok hoştu. Aslında olması gereken fakat insan olarak bunları her daim göz ardı ettiğimizden mutlu oluyorum böyle detaylara. Öğretiyor bence. Ya da çiçeği dalında sevmesi. Aslında bunu hiçbir zaman düşünmemiştim. Çiçeklerle aram yoktu fakat beğendiğim olursa koparıyordum bu noktada bakış açım değiştirdi Ulaş. Gerçkten bu kitap beni çok üzdü. Her karakterin hayatı hüzünlüydü. Dostlukları yine çok güzeldi. Argun, Bahadır, Esra, Kutay gibi dostlarımın olmasını isterdim. Eren'i daha fazla okuyabildiğim için mutluyum fakat hikayesi beni çok üzdü. Onun gibi karakterlerin içinde her daim kırgınlık ve hüzün bulunuyor. Onun kitabını okumayı çok istiyorum. Taner Ateş ve Derya Ateş ebeveyn kelimesinin tam karşılığı. Kızlarına da sevgilerine de sahip çıkmaları çok güzel. ee tabii ki çocukları anne ve babalarından ne görürse onu alır. Aslında ilk kitapta ikisini pek fazla görmemiştik şimdi Derya'dan da okuyunca onlara ve Arya'ya çok üzüldüm. Başkalarının hsilerini okumak çok etkileyici.
!Bu kısım spoi olabilir!
Levent Tütüncü ve Derya Tütüncü çifti de çok güzeldi. Yanlış anlaşılmalar oldu evet fakat Levent Tütüncü'nün her şeye rağmen sevgisinden de çocuklarından da vazgeçmemesi bence kitabın en can alıcı kısımlarındandı. Bu yüzden en sevdiklerimden oldu levent Tütüncü. Burada ikisini okumak istiyordum. Eşiyle birlikte tekrardan mutlu olduklarını görmek isterdim. Ulaş'ın yüklerinden kurtuluşunu görmek ve baba oğul okumak güzeldi. Buradaki detayları da çok sevdim. Ulaşın babası karşısında mahcup olup elleirini önünde bağlaması, sigarasını saklaması... hâlâ var olduğunu bilmek insani duygulandırıyor.
!devam edebilirsiniz!
Kitabın her detayı güzledi fakat küçük bir
eleştirim olacak. Çok sevgilerinden mi yoksa kaybetmek korkusundan mı bilmiyorum ama Ulaş ve Arya'nın sevgilerini gösterme biçimleri birazcık fazla geldi. Yani bu tabii ki benim bunu hisstmiyor oluşumdan da kaynaklanır. Sadece bir insan hep mi özlenir? sorusunu getiriyir aklıma. Eleştiri bile değil belki de fakat bu kısımları pek sevmedim değil de hissedemedim Yine de her şeye 'rağmen' sevgileri gerçek geliyor ve onları seviyorum. Keyifli okumalar dilerim.
Filiz Puluç
Filiz Puluç·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.