HuzurEdebiyat
Öncelikle şunu söylemeliyim ki huzur okunması oldukça güç ve ağır derinliğe sahip bir kitaptı. Bazı cümleleri okuduktan sonra cümleleri biraz düşünüp,cümleleri kafamın içerisinde tartmam gerekti.Cümlelerin altında yatan derinliği kavrayınca ne kadar anlam ifade ettiğini fark ettim. Ayrıca yazarın üslubu çok hoşuma gitti. En basit cümleleri bile inanılmaz bir betimleme gücü ile zenginleştirmiş. Yazarın bu güzel üslubunu okurken resim ve musikiye verdiği önem açıkça fark ediliyor.İnsan tabiatı ele alınırken karakterlerin sadece dış görünüm ve düşüncelerine değil iç derinliğine de inmesi çok güzeldi. Mümtaz'ın içinde yaşadığı psikolojik duygu ve değişimler çok güzel yansıtılmış.
Mümtaz'ın duyguları anlatılırken bir yandan onun gözünden İstanbul'un tasfir edilişini okurken,kendimi oralarda dolaşan kitabın bir kahramanı gibi hissettim. Kitabın en güzel değindiği yer Doğu ve Batı arasındaki çatışmaydı. Eski geleneklerimizi unutup, Batı kültürüne ayak uydurma günümüzde de hâlâ devam etmekte. Bir taraftan gelişmeye çalışıp Batı'nın kültürünü benimserken bir yandan da eski kıymetlerimizi atıyoruz. II.Dünya Savaşı'nın beraberinde getirdiği bu çatışmalar,dönemin koşullarıyla okuyucuya muazzam aktarılmış.
Kitabın esas konusu olan Mümtaz ve Nuran'ın aşkına gelecek olursam birbirlerini tamamlayan bir çiftlerdi. Mümtaz'ın çocukken kaybettiği annesinden göremediği şefkati Nuran'da bulması, Nuran'ın da eski eşinde sahip olamadığı duyguları ve naifliği Mümtaz'da bulması aralarındaki bağı güçlendirmiş. Mümtaz'ın Nuran'a olan aşkı,bağlılığı çok güzel yansıtılmış. Yani kısacası bazı düşüncelerin beraberinde yaşanan olaylar, Mümtaz ve Nuran arasında geçen ilişki ve ayrılıklar hayata farklı bir bakış açısıyla bakmamı sağladı. Huzur arayışında olan fakat huzuru bulamayan karakterlerin bu süreçteki yaşadıklarını okumak bana zevk verdi. Üslubu sağlam,derin ve gerçekten fevkalade bir kitaptı.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.