Spoiler içerirEdebiyat
Ana karakterin duyguları okuyucuya iyi aktarılmış ancak çok yavaş ilerliyordu o yüzden uzun sürdü bitirmem. 100 sayfada anlatılabilecek olay 300 sayfada anlatılmış. Ana karakter olan Gordon, sürekli parasızlıktan şikayet eden ama prensipleri gereği daha çok para kazanmak için hiçbir şey yapmayan biriydi. Buraya kadar sorun yok ama saçma olan, kendi deyimiyle "Para Tanrısı"na tapmaktan kendisini kurtarmak istese de bunun aksi davranışlarda bulunmasıydı. Evet çok para kazanmak için çabalamıyordu fakat sevilmeyi, saygınlığı tamamen buna bağlamıştı ve insanlar fakir olduğunu anlamasın diye kendini zor durumlar içine sokuyordu sürekli. Hatta çevresindeki insanlar bunun böyle olmadığını söylediğinde kesin bir şekilde reddetip onları yalan söylemekle itham ediyordu. Beni rahatsız eden bir nokta ise Gordon'ın Rosemary ile cinsel ilişkiye girmek için onu manipüle etmeye uğraşması hatta bir sahnede açıkça tecavüz etmeye çalışmasının normal bir şey gibi anlatılmasıydı. Tabii ki yazarların insanlara doğru olanı anlatmak gibi bir sorumluluğu yok. Eseri değer yargılarımız değil de estetik açıdan değerlendirmemiz daha doğru olur bence. Fakat Orwell'in kendisinin de söylediği gibi "Ölmek üzere olduğunuz bir hastalığa tamamen estetik bir ilgi gösteremezsiniz." Dolayısıyla böyle bir gerçekliğin içinde yaşarken o bölümleri öylece okuyup geçemedim. Sonunda intihar etmesini beklemiştim ama prensiplerini bırakıp "normal" bir hayat yaşamayı tercih etti. Böyle olması daha çok etkiledi beni. Okuduklarım arasından Orwell'in en iyi kitabı olmasa da en kötüsü değildi, okuduğum için pişman değilim.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.