Stoacı İmparatorFelsefe
Bir imparator hayatını ne kadar sade yaşayabilir?
Günümüzde stoacılık dendiğinde, bu felsefeyi anlamak isteyenler için akla gelen ilk kitap olabilir #k:45535. Çünkü aslında herkesin anlayabileceği düzeye yakın ve karmaşık olmayan bir felsefe kitabıdır.
Açıkçası stoa felsefesi bana çok uzak bir anlayış gibi gelir hep . Çünkü; mutlu bir yaşam için sadece erdemin gerekli olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca acıya katlanma yöntemi, bizim insani dediğimiz duyguların ise törpülenmesi anlayışı ve bunun gibi sebepler dolayısıyla, bana çok gerçekçi bir anlayış gibi gelmiyor. Acı vardır ve insanlar acı çeker, bunu da yokmuş gibi davranmayız, öyle yapsak bile o acı hâlâ orda duruyordur. Gözümüzü kapattığımızda herşey yok olur gibi gelir çünkü hiçbir şey görmeyiz. Ama aslında her şey olduğu gibi duruyordur.
Hümanizm de bana çok saçma gelen bir düşüncedir. Çünkü bana göre kişi ne yaparsa yapsın yaşama hakkı vardır ve stoacılığa göre de herkes bütünün bir parçasıdır ve herbirinin ayrı görevleri vardır düşüncesine de katılmıyorum. Bir çocuk tecavüzcüsünün bana göre yaşama hakkı yoktur. Şimdi bunun topluma olan faydası nedir?
Evet kitap şunu çok net ve anlaşılır bir şekilde sunmuştur: Ben istediğim kadar başarılı, istediğim kadar zengin, istediğim kadar güzel olayım olmasına ama sonum belli ve o son bütün bu dünyevi şeyleri anlamsız kılar. En fazla ne kadar yaşayabilir ki bir insan? 100 sene mi? Peki yaşa, ama sonra öleceksin. Ne imparatorlar, ne krallar, ne varlıklı insanlar yaşadı bu dünyada, ama sonunda hepsi öldü. Ve ardında bıraktıkları başarıları her ne kadar konuşulsa da, her ne kadar yüzyıllar sonra bile onları biliyor olsak da bunun onlar için bir önemi ve faydası yoktur.
Marcus Aurelius, yaşadığımız her hayatı hak ettiğimizi söyler. Ona göre Tanrılar bize bile isteye kötü bir hayat bahşetmez, olması gerekeni yapar ve olması gereken şey kötü bir şey olamaz, çünkü tanrılar bilerek kötülük yapmaz. Ve hepimiz bütünün küçücük bir parçasıyız ve hepimizin görevleri vardır. Topluma faydalı olduğumuzda ise doğa için zaten en iyi ve gerekli şeyi yapmış oluyoruz. İnsanlara sinirlenmeyi ve öfke beslemeyi ise aptalca bulur ve bunun sadece bizi yaraladığını ve karşı taraf yerine bize zarar verdiğini söyler. Ki bu gerçekten de böyledir ancak yine de kendimizi tutmak çok zordur. Bu yüzden stoacılık bana göre değildir ve gerçekçi bir bakış açısı olarak da görmüyorum.
Bütün bu söylediklerim aslında sadece bana uymayan ve kabul etmediğim bölümler olsa da kitap bunun dışında bence harika bir kitaptır. Ve eğer felsefeye de başlamak istiyorsanız veya yeni başladıysanız bu kitapı okumanızı tavsiye ederim.
Marcus Aurelius, yaşadığımız her hayatı hak ettiğimizi söyler. Ona göre Tanrılar bize bile isteye kötü bir hayat bahşetmez, olması gerekeni yapar ve olması gereken şey kötü bir şey olamaz, çünkü tanrılar bilerek kötülük yapmaz. Ve hepimiz bütünün küçücük bir parçasıyız ve hepimizin görevleri vardır. Topluma faydalı olduğumuzda ise doğa için zaten en iyi ve gerekli şeyi yapmış oluyoruz. İnsanlara sinirlenmeyi ve öfke beslemeyi ise aptalca bulur ve bunun sadece bizi yaraladığını ve karşı taraf yerine bize zarar verdiğini söyler. Ki bu gerçekten de böyledir ancak yine de kendimizi tutmak çok zordur. Bu yüzden stoacılık bana göre değildir ve gerçekçi bir bakış açısı olarak da görmüyorum.
Bütün bu söylediklerim aslında sadece bana uymayan ve kabul etmediğim bölümler olsa da kitap bunun dışında bence harika bir kitaptır. Ve eğer felsefeye de başlamak istiyorsanız veya yeni başladıysanız bu kitapı okumanızı tavsiye ederim.·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.