Şu anki kavrayış seviyemle okuduğum ilk klasik kitaptı. Bir önceki cümleyi kavrayamamış olanlar için şöyle diyeyim, bu kitaptan önce Tom Sawyer ve David Copperfield'ın çocuklar için basılmış hallerini okumuştum klasik kitap olarak en son. Ve çocuktum onları okurken, evet.
Deprem olmadan birkaç gün önce başlayıp birkaç gün sonrasında okumayı tamamladığım bir kitaptı bu. Saygı duyduğum ve çok sevdiğim birinin önerisiydi, ben klasik kitaplara başlamam gerektiğini düşündüğümü söyleyip bana ne önerebileceğini sorunca önermişti.
Okurken kitabın yazım şekline, yazarın üslubuna, kitabın konusu ve o an yaşananlara odaklanarak okumaya çalıştığım belki ilk kitaptı. Cümleler bazen uzun olabiliyordu ama o sırada dikkatim dağılmazsa cümlenin başını kaybetmeyip kavramayı başarabiliyordum. Yazarın dili dedikleri gibiydi ve bu hoşuma gitti, diğer kitaplarını daha önce okuduysam da hatırlamadığım için okumayı düşünüyorum.
Kitabın konusu ve anlatılanlara gelince, insanların iç doğası farklı bir yolla aktarılmak istenmiş ve bu başarılmış, dolayısıyla gerçekten etkileyici bence.
Kısacası, okumanızı öneririm!