"Tıpkı 'kayıp'lar konusunda olduğu gibi, bizi sevmeyen kadınlar konusunda da, artık umulacak bir şey olmadığını bilmek, beklemeye devam etmeyi engellemez. Pusuda, kulağımız kirişte yaşarız; tehlikeli bir keşif yolculuğu için denize açılmış ve öldüğüne uzun zaman önce kanaat getirilmiş evlatların anneleri her an oğullarının bir mucizeyle kurtulmuş olarak, sağlıklı bir halde kapıdan gireceğini hayal ederler. Bu bekleyiş, hatıranın gücüne ve organların dayanıklılığına bağlı olarak, ya yılları atlatıp sonunda oğullarının geri gelmeyeceğine tahammül etmelerini, yavaş yavaş unutup yaşamaya devam etmelerini sağlar ya da ölmelerine sebep olur."
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.