yazarın okuduğum ikinci eseriydi ve bunu da çok severek okudum. ara ara sıkıldığım yerler olsada sürükleyici bir kitap ve çarpıcı sonuyla birlikte sizi kesinlikle kendine bağlıyor. düşündükçe üzülüyorum hâlâ tam olarak etkisinden çıkabilmiş değilim.
"dünyanın en tehlikeli duygusu aşktır. insanları felakete sürükler."
aşk bazen kurtarabildiği gibi bazen de boğazını sıkıca saran bir ilmeğe dönüşebilir. burada da bu duygunun bir insan hayatını nasıl karartabileceğini, nelere sebep olabileceğini görüyoruz.
"insanın iradesini elinden alır da ondan. seni yönetmeye başlar, mantık kaybolur, doğru dürüst düşünemezsin bile. birine âşık olmak, gözü bağlı olarak, bir uçurumun kıyısında yürümek demektir. başına neler geleceğini hiçbir zaman bilemezsin. sonu ölüm de olabilir, cinayet de, intihar da."
zaman zaman kızdığım, üzüldüğüm, iç acıtan bir kitaptı. özellikle sonunu okuduğunuzda bazı sahneler ve cümleler daha anlamlı gelmeye başlıyor, sizi daha çok etkiliyor. mutlaka bir şans verilmesi gerektiğine inanıyorum, bu tarz kitaplar okumayı seviyorsanız öneririm. benim için yeri daima ayrı olacak.
"iyi ki adını Ahmet koymuşlar!" dedi. "Mehmet olsaydın yanmıştın."
·
1 +1'leme
·501 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.