Kabul ediyorum, ince bir çocuk kitabı için çok uzun bir süre oldu ama sonunda bitirebildim
Behiç Ak ile ortaokulumun ilk yıllarında ablam vesilesiyle 
Postayla Gelen Deniz Kabuğu kitabıyla tanışmıştım. Bayılmıştım. Bu kitabıyla bir kere daha bayıldım, sanki o zamanlar okumuşum gibi.
Çocuk kitaplarının kesinlikle büyükler tarafından da okunması taraftarıyım. Mesela bu kitabın, çünkü ben bu kitabın içerisindeki olayların ve göndermelerin hiçbir büyük romanında karşıma çıkmayacağını, çıkamayacağını düşünüyorum.
Kitapta bayıldığım çok yer oldu, mesela çamaşır makinesinin yetmiş yaş doğum günü partisi, Ali Hoşgörüç'ün dedesi olan karakteri, ömür törpüleme mühendisleri, Ümitsu karakteri ve daha neler neler... Yaklaşık yüz sayfa olmasına rağmen iki cilde zor sığdırılacak yoğunlukta bir kitap olmuş bence.
Bu arada her ne kadar şimdi bahsedeceğim kitabı çok sevmesem de, Ali'nin Ümitsu ile karşılaştığı bölümde aklıma 
Oğullar ve Rencide Ruhlar kitabının "Böyle Uyurdu Zerdüşt" bölümü geldi. (Bu kitabın da beğendiğim tek bölümü burasıydı zaten. Önermiyorum)
Sosyal medyanın zararlarını, çocuklara, küçüklerimize bu kitaptan daha iyi hissettirerek anlatamayız galiba...
Sonuna bayıldım, Sedat Bey'in başına gelenlere(oh olsun diyorum, başka bir şey demiyorum:) )
Dünyaya biraz da çocuk gözüyle bakmak isteyenlere, kuşkusuz önerimdir vesselam.
Bu kitabı okumama kıymetli etkinliğiyle vesile olan 
okuyankoalaa ya da çok teşekkür ederim.
Behiç Ak ile ortaokulumun ilk yıllarında ablam vesilesiyle Postayla Gelen Deniz Kabuğu kitabıyla tanışmıştım. Bayılmıştım. Bu kitabıyla bir kere daha bayıldım, sanki o zamanlar okumuşum gibi.
Çocuk kitaplarının kesinlikle büyükler tarafından da okunması taraftarıyım. Mesela bu kitabın, çünkü ben bu kitabın içerisindeki olayların ve göndermelerin hiçbir büyük romanında karşıma çıkmayacağını, çıkamayacağını düşünüyorum.
Kitapta bayıldığım çok yer oldu, mesela çamaşır makinesinin yetmiş yaş doğum günü partisi, Ali Hoşgörüç'ün dedesi olan karakteri, ömür törpüleme mühendisleri, Ümitsu karakteri ve daha neler neler... Yaklaşık yüz sayfa olmasına rağmen iki cilde zor sığdırılacak yoğunlukta bir kitap olmuş bence.
Bu arada her ne kadar şimdi bahsedeceğim kitabı çok sevmesem de, Ali'nin Ümitsu ile karşılaştığı bölümde aklıma Oğullar ve Rencide Ruhlar kitabının "Böyle Uyurdu Zerdüşt" bölümü geldi. (Bu kitabın da beğendiğim tek bölümü burasıydı zaten. Önermiyorum)
Sosyal medyanın zararlarını, çocuklara, küçüklerimize bu kitaptan daha iyi hissettirerek anlatamayız galiba...
Sonuna bayıldım, Sedat Bey'in başına gelenlere(oh olsun diyorum, başka bir şey demiyorum:) )
Dünyaya biraz da çocuk gözüyle bakmak isteyenlere, kuşkusuz önerimdir vesselam.
Bu kitabı okumama kıymetli etkinliğiyle vesile olan okuyankoalaa ya da çok teşekkür ederim.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.