Üşeniyorum, öyleyse yarın.
Tam aydınlanıcam bi gülme geliyo töbe!..
Evet, ben bazen kendimle de konuşurum. Ne yani akıllı olucam diye kendimle ilişkimi mi keseyim?
Denginiz değilim efendim, dengesizim. Zira şu benim bitmek bilmez sakarlığım yüzünden yine yırtık cebime koymuşum umudu gitti gül gibi umut. O yüzden her şeyden ve herkesten nefret ediyorum. Hem zaten nefrete, sevgiden daha çok güvenirim ben, neden çünkü nefretin sahtesi olmaz.
Fyodor DostoyevskiSuç ve Ceza
' Gençliğinize mal olmuş hatalar, geçmişten kalan düş kırıklıkları, yara izleri, içinizin uğradığı hasarlar, hayata kaptırdıklarınız, ümitsizliğinizi bunca büyütmüşse hiçbir ümit kalmaz elbet; ama ümit biraz da yaratılan bir şey değil midir? '
' Tövbe dediler sessizce. Hepsi o: Tövbe! Ne için tövbe ettiklerini uzun uzun açıklamaya gerek yoktu, sana şah damarın dan yakın duran, neyi ne için dediğini düşündüğünü senden iyi bilir. Bağırıp çağırmalarına da gerek yoktu, O'nun duymayacağı ses mi var? '
'Demek ki suç bende de değilmiş bizde de değilmiş!' demiş. 'Demek ki ortada suç ve suçlu yokmuş!' demiş. Çok çok daha ileri gitmiş ve 'Demek ki suç namına bir şey varsa o da bende değil, benim bu oyuna düşmeme göz yuman iradedeymiş!' demiş, ' Allah'm izni, isteği ve emri dışında bir şey yapmış olamayacağıma göre demek ki en baştan çaresizmişim!' de miş. Aşırı gittiği yetmezmiş gibi bir de aykırı gitmiş, 'Demek ki ne irade edersem edeyim, ne bilirsem bileyim, ne kadar inanırsam inanayım ve ne düşünürsem düşüneyim, o elmayı ısıracakmışım, kurtuluşum yokmuş!' demiş.