"Bay Golyadkin gece vakti karşısına çıkan dostunun kim olduğunu anlamıştı. Bu dost kendisinden başkası değildi, her şeyiyle aynı, başka bir bay Golyadkin, kısacası her anlamda öteki bay Golyadkin'di."
Bu kitabı Dostoyevski yazmamış olsaydı, bilmemkimovski yazmış olsaydı da bu derece kıymetli bulurdum. Bunu söylüyorum çünkü konu itibariyle çok fazla işlenmiş. Bu sularda okuduğum her hikâyeyi beğendiğimi hatırlıyorum. Gelelim Dostoyevski'nin yüzdüğü sulara: Golyadkin'in psikotik depresyon geçirdiği ya da majör depresif bir dönemden geçtiği bu roman Dostoyevski'nin bence en ağır romanıdır. Hâlâ Ecinnileri'i okurken biraz zorlanmaya başladığımı fark ettim. Ben okumak için okumayı sevmiyorum ki Ecinnileri de 160. sayfada sıfırlayıp başa döndüm. O yüzden durmak istedim biraz. Dostoyevski'nin bu kitabını o zaman gördüm. İlginçtir ama okuduğumu sanıyordum. Önce biraz Gogol'un Burun-Palto hikayesine benzettim. Psikolojik olarak tabi. Sonra Dr. Jekyll ve Mr. Hyde hikâyesine dönüştü. Aslında en başında Kafka'nın Dönüşüm'ünü de andırıyor. Kısacası çok yoğun bir kitap, ağır psikiyatrik öğeler içeriyor. Sonunda adam ölüyor değil de, biz ölüyoruz galiba.
Şahsen her okuduğumu içselleştirip kişiselleştirmem öyle olsa mahvolurum ama bu kitabı okurken bir şey fark ettim. Herkesin kıskandığı bir Ben'i muhakkak vardır. Belki Golyadkin'in yaşadığı şekilde ilerlemiyor ama bu durum yaşanıyor. Çoğu olmadığı, olabilitesi olan bir Ben'i kıskanıyor. Ama bazılarımızın durumu daha ağır; eskiden olduğu bir Ben'i özlüyor.
Hangisinin daha acı olduğunu bilemem yalnız bunun yaşanan, olabilir bir durum olduğunu biliyorum. Sonunda akıl hastanesine varacak kadar etrafa itiraf etmiyor olabiliriz yalnızca. Bir kitabı kimin yazdığı değil de neyi yazdığına bakarak değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum. Bu konuda birebir hikâye edilmese de çok fazla kitap var. İnsanın içindeki ikilikler, üçlükler , bilmemkaçlıklar. Var bunlar. Bu bazen bir cinsiyet savaşı oluyor, Dorian Gray'in Portresi farklı değil ki, bazen sıkışmış bir çocukluk oluyor insanın yaşayamadığı. Ya da Dr. Jekyll ve Mr. Hyde durumu. İyi ben kötü ben. Çok fazla var. En iyisini kim yazmış bilemem ama Dostoyevski'nin kendince yazdığı kitabı ben çok beğendim.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.