Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe 'nin ikinci kitabı olan bu kitabı okumadan önce sanırım ilk kitabını tekrar okumam gerekirdi -ilk okuyalı iki seneden fazla oluyor çünkü. Eh, okumadım ve direkt bunu okudum, ilk kitabını okuyup da okusam daha az beğeneceğimi söyleyemem- hatta Mafalda'nın karakterindeki değişime fazlasıyla sevinirdim muhtemelen.
Mafalda artık on üç yaşında; okuldaki gıcık bir kız, karmaşık bir olay sonucu bir nevi duygularını incitmiş olduğu 'erkek' arkadaşı, kısa bir süre önce işini kaybetmiş ve sessizliğe bürünmüş babası, evin yükünü omuzlanan annesi, yeni eve taşındıklarından bu yana fazla bir sohbeti geçmemiş üst komşuları ve ailesinden ayrı yaşayıp kendi hayatını kendi ellerinde tutmaya çalışan bir kadın sayesinde daha önce edinmediği yepyeni tecrübeler ediniyor ve en sonunda artık özel, diğerlerinden farklı biri olma fikri ona o kadar da kötü gelmemeye başlıyor.
Bu kitabı okurken zaman zaman çok odaklanamadım fakat sevimli betimlemeler ve basit bir dille yansıtılan duygular ve düşünceler beni kitap boyunca etkiledi -bir sahnesinde duygulanmayı bile başardım.
İlk kitabı okuyanlara öneririm, gerçekten güzel bir devam kitabı olmuş fikrimce. İlk kitabı okumayanlara da direkt her iki kitabı öneririm.