Gençliğin ve Güzelliğin Kitabı.Edebiyat
Ama masumiyetin ve merhametin değil...
Böyle bir yazardan bahsetmemek olmaz. 
Oscar Wilde Zekâsı ve ustaca gözlemlerinin sonucu toplumsal yorumları ile ünlüdür. Döneminin en başarılı oyun yazarlarındandır. Alaycı kaleminden dolayı, çok dikkat çekmektedir. Ve tabii ki tarzından dolayı.
Estetizm hareketleri ile tanınmıştır. Saçlarını uzatmış ve odasını papatya, lale ve orkide gibi çiçeklerle dekore etmiş. O dönemde iyi cesaret doğrusu. Wilde’ın giyim tarzı çok eleştirilmiş. Ama pes etmemiş Londra’da estetik dersleri vermeye başlamış.
Evlendi, çocukları da oldu ama cinsel kimlik açısından bir eşcinseldi. Alfred Douglas ile olan ilişkileri basında yer alınca, dava açılmış. Gündemi sarsmış bu olaylar. Oscar Wilde büyük bir ahlaksızlık suçu nedeni ile iki yıl kürek hapsine mahkûm edilmiş. Hapis hayatında oldukça zor zamanlar yaşayan Wilde hayatının kalan üç yılını parasız olarak geçirdiği söyleniyor.
Ölümü hakkında ise farklı söylentiler mevcut. İlki menenjit iken diğeri ise bir otel odasında duvara “Birimiz Gitmeli” yazarak intihar ettiğidir. Bilemiyorum ama sanki onluk bi hareket gibi..
Dorian Gray'in Portresi Oscar'ın tek romanıdır. Birçok psikolojik ögeyi edebi bir üslupla harmanlayarak bu eseri bize sunmuş. Kitapta yer alan kişiler ve olaylar her yönüyle incelenmeye değer bir tarzda kurgulanmış. Bu sefer kitabın özetini; naçizane karakterlerin psikoanalizlerini yaparak, anlatmak isterim.
•DORİAN: Dedesi tarafından sevgisiz bir ortamda büyütülmüştür. Dedesi çok sert ve zalim bir kişiliğe sahiptir. Anne baba sevgisi tadamamıştır. Yaşamının başlarında çok iyi, masum bir kişiliğe sahip olan Dorian’ın aynı zamanda yüz güzelliği de mükemmeldir. Herkesi kendisine hayran bırakacak bir güzelliğe sahiptir. Daha sonraları kişiliği tanıştığı bir arkadaşının vesilesiyle değişim geçirir, olaylara ve kişilere karşı çok duyarsız, ilgisiz hâle gelir. Kahramanın bu kişilik değişiminin altında yatan temel etken çocukluğuna ilişkin yaşadığı olumsuz anılardır.
Sibly Vane'ye bir anda âşık olması ve onu hayatının merkezine koyması, hayatının anlamı olarak görmeye başlaması sevgiye olan açlığını göstermektedir. Bir de annesinin; Sibly'nin statüsünde birisine âşık olduğu düşünülünce bu durum kaçınılmaz oluyor. Daha sonra, neyse sonraları hakkında bir şeyler yazmak istemiyorum. Spoiler vermemek için.. Ama o Sibly'le olan durumlar, ona tavırları, ilgisizliği, yine yaşamının olumsuz yönlerinin ağır basması ile ilgili. Olan o büyük olayda kendisini hiçbir şeyden sorumlu tutmaması, yaşanan her şeyin kendi dışında gerçekleştiğini düşünmesi tamamen onun hatası olduğuna inanması Gray’in "EGO" tatmininin oldukça yüksek olduğunu göstermektedir. Ve Narsistlik...
Dış güzelliğin matah bir şey olmadığını anlıyoruz. Gençlik, güzellik için insanın ruhunu şeytana satmasını... Çirkinlik özgürlüktür...
Dorian’ın çok yakın iki arkadaşı:
•BASİL: Ressamdır. Kendi hâlinde, sanatıyla meşgul. Dış dünyadaki olaylardan uzaktır. Fazla arkadaşının olmaması ve Dorian’a olan bağlılığı onun içe dönük bir kişilik yapısı olduğunu göstermektedir. Aynı şekilde Lord Henry’nin Dorian üzerinde kötü etkileri olacağını en başta hissetmesi ve onu Dorian’dan uzak tutmaya çalışması, sezgilerinin kuvvetli olduğunu göstermekte ve Henry'i net tanımasından kaynaklıdır. Basil’in ilham kaynağı Dorian’dır ve başyapıtı olarak gördüğü eseri onun portresidir. Bu tabloya kendisinden ve sanatından bir şeyler kattığını düşündüğü için ona karşı özel bir ilgisi vardır ve o da Gray gibi bu tablonun gizli kalması gerektiğini düşünmektedir.
•HENRY: Ayy Lord senin hakkında neler yazsam bilemedim. Basil’in tersine dışa dönük, eğlenceyi seven, girdiği her ortamda konuşan, arkadaş edinen, partilerde çok sık bulunan birisidir. Hayata, olaylara ve insanlara karşı çok umursamaz tavırları vardır ve bu tavırları Dorian’ı etkileyerek ona farkındalık kazandırmıştır. Gray de Henry gibi dış dünyaya karşı umursamaz bir tavır içine girmeye başlar ve olayların nedenini hep karşı tarafa yükler. Onun stepnesi gibi :D Gray’in yirmili yaşlarının başında Lord Henry ile karşılaşması tam olarak oturmamış olan kişiliğinin çok fazla etkilenerek değişime uğramasına neden olur. Arkadaş çevresinin önemli olması ve ailesinin de bulunmaması, Henry'den bir türlü uzaklaşamamasına sebep olmuştur. Sibly olayında aslında Dorian çok üzülmüştür. Ama Henry'nin etkisiyle duygularını bastırmış. Yaşadığımız kötü olaylarda bunu yapmak isteriz. Bu olay için fazla tabii. Basil'e yaptığını Henry'ye yapsaydı demek isterdim. Ama portreyi Basil yaptı :) Saldırganlık içgüdüsüyle. Her şeyde onu suçladı bence. Henry'le tanıştıranda oydu, istemedende olsa.
Bu romanda kurgudan çok, yazarın kendisini temsil ettiğini düşünmemek elde değil. Çünkü “Basil Hallward, olduğumu sandığım kişidir. Lord Henry, insanların ben sandığı kişidir, Dorian ise belki başka çağda benim olmak istediğim kişidir.” sözlerini söylemiştir :)
Özel hayatı ve kaleme aldıklarıyla toplumun ahlaki yapısını bozduğu söylenerek yargılanmış ve yoksulluk içinde ölmüş olsa da yüzyıllar sonra bile söyledikleriyle insanları sarsabiliyor...
Oscar Wilde Zekâsı ve ustaca gözlemlerinin sonucu toplumsal yorumları ile ünlüdür. Döneminin en başarılı oyun yazarlarındandır. Alaycı kaleminden dolayı, çok dikkat çekmektedir. Ve tabii ki tarzından dolayı.
Estetizm hareketleri ile tanınmıştır. Saçlarını uzatmış ve odasını papatya, lale ve orkide gibi çiçeklerle dekore etmiş. O dönemde iyi cesaret doğrusu. Wilde’ın giyim tarzı çok eleştirilmiş. Ama pes etmemiş Londra’da estetik dersleri vermeye başlamış.
Evlendi, çocukları da oldu ama cinsel kimlik açısından bir eşcinseldi. Alfred Douglas ile olan ilişkileri basında yer alınca, dava açılmış. Gündemi sarsmış bu olaylar. Oscar Wilde büyük bir ahlaksızlık suçu nedeni ile iki yıl kürek hapsine mahkûm edilmiş. Hapis hayatında oldukça zor zamanlar yaşayan Wilde hayatının kalan üç yılını parasız olarak geçirdiği söyleniyor.
Ölümü hakkında ise farklı söylentiler mevcut. İlki menenjit iken diğeri ise bir otel odasında duvara “Birimiz Gitmeli” yazarak intihar ettiğidir. Bilemiyorum ama sanki onluk bi hareket gibi..
Dorian Gray'in Portresi Oscar'ın tek romanıdır. Birçok psikolojik ögeyi edebi bir üslupla harmanlayarak bu eseri bize sunmuş. Kitapta yer alan kişiler ve olaylar her yönüyle incelenmeye değer bir tarzda kurgulanmış. Bu sefer kitabın özetini; naçizane karakterlerin psikoanalizlerini yaparak, anlatmak isterim.
•DORİAN: Dedesi tarafından sevgisiz bir ortamda büyütülmüştür. Dedesi çok sert ve zalim bir kişiliğe sahiptir. Anne baba sevgisi tadamamıştır. Yaşamının başlarında çok iyi, masum bir kişiliğe sahip olan Dorian’ın aynı zamanda yüz güzelliği de mükemmeldir. Herkesi kendisine hayran bırakacak bir güzelliğe sahiptir. Daha sonraları kişiliği tanıştığı bir arkadaşının vesilesiyle değişim geçirir, olaylara ve kişilere karşı çok duyarsız, ilgisiz hâle gelir. Kahramanın bu kişilik değişiminin altında yatan temel etken çocukluğuna ilişkin yaşadığı olumsuz anılardır.
Sibly Vane'ye bir anda âşık olması ve onu hayatının merkezine koyması, hayatının anlamı olarak görmeye başlaması sevgiye olan açlığını göstermektedir. Bir de annesinin; Sibly'nin statüsünde birisine âşık olduğu düşünülünce bu durum kaçınılmaz oluyor. Daha sonra, neyse sonraları hakkında bir şeyler yazmak istemiyorum. Spoiler vermemek için.. Ama o Sibly'le olan durumlar, ona tavırları, ilgisizliği, yine yaşamının olumsuz yönlerinin ağır basması ile ilgili. Olan o büyük olayda kendisini hiçbir şeyden sorumlu tutmaması, yaşanan her şeyin kendi dışında gerçekleştiğini düşünmesi tamamen onun hatası olduğuna inanması Gray’in "EGO" tatmininin oldukça yüksek olduğunu göstermektedir. Ve Narsistlik...
Dış güzelliğin matah bir şey olmadığını anlıyoruz. Gençlik, güzellik için insanın ruhunu şeytana satmasını... Çirkinlik özgürlüktür...
Dorian’ın çok yakın iki arkadaşı:
•BASİL: Ressamdır. Kendi hâlinde, sanatıyla meşgul. Dış dünyadaki olaylardan uzaktır. Fazla arkadaşının olmaması ve Dorian’a olan bağlılığı onun içe dönük bir kişilik yapısı olduğunu göstermektedir. Aynı şekilde Lord Henry’nin Dorian üzerinde kötü etkileri olacağını en başta hissetmesi ve onu Dorian’dan uzak tutmaya çalışması, sezgilerinin kuvvetli olduğunu göstermekte ve Henry'i net tanımasından kaynaklıdır. Basil’in ilham kaynağı Dorian’dır ve başyapıtı olarak gördüğü eseri onun portresidir. Bu tabloya kendisinden ve sanatından bir şeyler kattığını düşündüğü için ona karşı özel bir ilgisi vardır ve o da Gray gibi bu tablonun gizli kalması gerektiğini düşünmektedir.
•HENRY: Ayy Lord senin hakkında neler yazsam bilemedim. Basil’in tersine dışa dönük, eğlenceyi seven, girdiği her ortamda konuşan, arkadaş edinen, partilerde çok sık bulunan birisidir. Hayata, olaylara ve insanlara karşı çok umursamaz tavırları vardır ve bu tavırları Dorian’ı etkileyerek ona farkındalık kazandırmıştır. Gray de Henry gibi dış dünyaya karşı umursamaz bir tavır içine girmeye başlar ve olayların nedenini hep karşı tarafa yükler. Onun stepnesi gibi :D Gray’in yirmili yaşlarının başında Lord Henry ile karşılaşması tam olarak oturmamış olan kişiliğinin çok fazla etkilenerek değişime uğramasına neden olur. Arkadaş çevresinin önemli olması ve ailesinin de bulunmaması, Henry'den bir türlü uzaklaşamamasına sebep olmuştur. Sibly olayında aslında Dorian çok üzülmüştür. Ama Henry'nin etkisiyle duygularını bastırmış. Yaşadığımız kötü olaylarda bunu yapmak isteriz. Bu olay için fazla tabii. Basil'e yaptığını Henry'ye yapsaydı demek isterdim. Ama portreyi Basil yaptı :) Saldırganlık içgüdüsüyle. Her şeyde onu suçladı bence. Henry'le tanıştıranda oydu, istemedende olsa.
Bu romanda kurgudan çok, yazarın kendisini temsil ettiğini düşünmemek elde değil. Çünkü “Basil Hallward, olduğumu sandığım kişidir. Lord Henry, insanların ben sandığı kişidir, Dorian ise belki başka çağda benim olmak istediğim kişidir.” sözlerini söylemiştir :)
Özel hayatı ve kaleme aldıklarıyla toplumun ahlaki yapısını bozduğu söylenerek yargılanmış ve yoksulluk içinde ölmüş olsa da yüzyıllar sonra bile söyledikleriyle insanları sarsabiliyor...··
3 +1'leme
·1.409 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.