Hayata karşı Zorba olmakEdebiyat-Düşünce
Yunan edebiyatının başyapıtından ziyade baş kahramanı zorba felsefesi özgürlük ve korkmamak, cesur olmak üzerine kurulu.
Bir limanda başlayan serüven, yağmura baktıkça içteki acıların biçimlenmesiyle başlıyor. Anılar yükselirken bir dostun kalkıp o anılara yerleştiğini görüyorsak bilinmesi gerekir ki biz o dostu çok sevmişizdir. Bir ayrılık anısıyla başlayıp bir ayrılık anısıyla son buluyor ama bu okuyunca anlayacağınız başka bir türküdür.
Zorba felsefesi karakterin kendi benliğinde saklı değil çünkü o korkmuyor ve özgür bunu açık açık dile getirmekten çekinmeyecek bir dünya görüşü var. O tanrıdan, şeytandan, ölümden korkmayan ve cennet için eşeğini sağlam kazığa bağlayan bir insan değil onun eşeği yok. Cennetten bir şey ummuyor, cehennemden korkmuyor. Her ne kadar kadınlara yönelik söylemlerini desteklemesem de aslında yazar böyle düşüncelerin yanlış olduğunu ve aslında Zorba'nın bir kadının gözyaşında boğulabilecek bir karakter olduğunu yazmış.
Zorba'nın neresine dokunursanır acır çünkü yaralarla dolu gemi yelkenleri gibi yırtılıp tekrar dikmiş ve eskisinden daha sağlam olmuş. Kaynayan yaralarla dolu ve bu yüzden dayanıyor. 
Sadık Hidayet'in 
Kör Baykuş eserinin giriş cümlesinde dediği gibi "Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar." Her şeyi sanki ilk defa görmüş gibi sorguluyor hayatın anlamını düşünüyor. Ve "taşlar patron" diyor "kendi benliklerini yuvarlanırken farkına varıyorlar." İnsanlar bir dengeye sahipler kendilerini frenlerler ama Zorba korkmuyor freni patlatmış, kendine sahip olan ve tutkularının esiri olmayı reddederek onlardan bıkana kadar uğraşıp kusana kadar devam ediyor ve kusarak tutkuların esirliğinden kurtulup özgür oluyor.
Kağıt faresi olan anlatıcımızın bir ismi yok. Sanırım o hayatı bu kadar sevmişti. Ne oldu da kağıtlara ve mürekkeplere karışmıştı? Zorba'ya göre hayat kağıtlardan fazlasıdır.
Savaş karşıtlığı olan bir eser Zorba iki savaşa katılmış ve insan öldürmüş sana hiçbir şey yapmayan insanları öldürmek ve zorda kalınca tanrıyı yardıma çağırırsın ama neden? Tanrı'da senin gibi insan öldürmesi için mi? Peki ya düşmanlar Tanrı'yı yardıma çağırırsa? Tanrı hanginizi öldürmek için yardım edecek?
Serin sular gibi güzel olan 
Zorba dalgaları izleyerek aklınızın da bir dalgaya dönüştüğünün eseri. Bir gerçek varsa o kendi benliğinizdir. Diğer herkes hayaldir çünkü kişi ölünce diğer herkes ölmüş olur. Bu da bitmeyen bir hikayedir. Bir sırdır insan vesselam.
Her insanın bir cenneti vardır ve memleketi sevdiği insanın yanıdır. Din, dil, ırk gözetilmesinden rahatsız olduğunu anlatmış 
Nikos Kazancakis eserinde. Tanrının kayıtlarında olmayan bir karakter yaratmış. Bir şeyin kutsallığını, bizim ona olan inancımız belirler bu bazen bir santur olabilir sonbahardan çalınmış.
Nikos Kazancakis mezar taşında yazdığı gibi.
"Hiçbir şey ummuyorum, hiçbir şeyden korkmuyorum, özgürüm."
Sadık Hidayet'in Kör Baykuş eserinin giriş cümlesinde dediği gibi "Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar." Her şeyi sanki ilk defa görmüş gibi sorguluyor hayatın anlamını düşünüyor. Ve "taşlar patron" diyor "kendi benliklerini yuvarlanırken farkına varıyorlar." İnsanlar bir dengeye sahipler kendilerini frenlerler ama Zorba korkmuyor freni patlatmış, kendine sahip olan ve tutkularının esiri olmayı reddederek onlardan bıkana kadar uğraşıp kusana kadar devam ediyor ve kusarak tutkuların esirliğinden kurtulup özgür oluyor.
Kağıt faresi olan anlatıcımızın bir ismi yok. Sanırım o hayatı bu kadar sevmişti. Ne oldu da kağıtlara ve mürekkeplere karışmıştı? Zorba'ya göre hayat kağıtlardan fazlasıdır.
Savaş karşıtlığı olan bir eser Zorba iki savaşa katılmış ve insan öldürmüş sana hiçbir şey yapmayan insanları öldürmek ve zorda kalınca tanrıyı yardıma çağırırsın ama neden? Tanrı'da senin gibi insan öldürmesi için mi? Peki ya düşmanlar Tanrı'yı yardıma çağırırsa? Tanrı hanginizi öldürmek için yardım edecek?
Serin sular gibi güzel olan Zorba dalgaları izleyerek aklınızın da bir dalgaya dönüştüğünün eseri. Bir gerçek varsa o kendi benliğinizdir. Diğer herkes hayaldir çünkü kişi ölünce diğer herkes ölmüş olur. Bu da bitmeyen bir hikayedir. Bir sırdır insan vesselam.
Her insanın bir cenneti vardır ve memleketi sevdiği insanın yanıdır. Din, dil, ırk gözetilmesinden rahatsız olduğunu anlatmış Nikos Kazancakis eserinde. Tanrının kayıtlarında olmayan bir karakter yaratmış. Bir şeyin kutsallığını, bizim ona olan inancımız belirler bu bazen bir santur olabilir sonbahardan çalınmış.
Nikos Kazancakis mezar taşında yazdığı gibi.
"Hiçbir şey ummuyorum, hiçbir şeyden korkmuyorum, özgürüm."·
2 +1'leme
·455 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.