Werther imkânsız bir aşka yelken açar. Lotte'ye taparcasına aşık olur ve bu aşk onun sonunu getirir. "İnsanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?"
Sıkıntı ve isteksizlik, Werther'in ruhunu gittikçe ele geçirmiştir. Mutsuzluğu arttıkça umutsuzluğu da artar ve intihar etmeye karar verir. Bir insanı hayattan soğutan şey bazen yapması mümkünken yapamadıklarıdır. Birini intihar ettiği için yargılamak o kişinin hislerine saygı duymamak demektir. Çünkü insan bu kararı veriyorsa kendisinden önce umudunu öldürmüş demektir. Ama bana aşk için intihar etmek oldukça saçma geliyor.
Yaşama Uğraşı: "İntiharı düşünen bir insan için en kötü şey kendisini öldürmesi değil, bunu düşünüp yapmamasıdır." Werther en azından bu düşüncesini gerçekleştiriyor. Bu karar ne kadar ölümcül de olsa, intihar düşüncesiyle hayat sürdürmek kadar katlanılmaz bir şey olamaz.