"Aşırı yaşama sevgisinden,
Ümit ve korkudan kurtularak,
Tanrılara, her ne iseler onlar
Kısaca bir şükran sunarız
Ki hiçbir yaşam sonsuza dek sürmez;
Ki ölüler asla dirilmez;
Ki en yorgun ırmak bile
Güvenle denize döner bir yerde."
Martin şimdi biliyordu ki onu gerçekte sevmemişti. Onun sevmiş olduğu idealize edilmiş bir ruh, kendi yaratmış olduğu Tanrısal bir yaratık, onun aşk şiirlerinin parlak ve aydınlık ruhuydu.