Metin
@metinilbars0
2 Ocak
173 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Ölü SayfalarEdebiyat
Gogol, kitabın ön sözünde "Beni, bu kitapla ilgili düşüncelerinizden yoksun bırakmayın." diyor. Bunu dikkate almak gerek. Kitabın 1. cildi bittiğinde Gogol'ün "manik depresif psikoz" (bipolar) hastası olduğunu öğrendim. Gogol, geçirdiği çileli günleri mektuplarında şöyle anlatıyor: "Alışılmış hastalığımın tutsağıyım yine. 2-3 hafta boyunca odamda kımıltısız kalıyorum. Kafam odunlaşıyor. Dünyayla bütün bağlarım kopuyor." Geçirdiği krizler Gogol'ü yıldırmıştı. Kendisine doğru bir tanı konulmamıştı. Dönemin tedavi yöntemleri hastalığına derman olamıyordu. "Ölmem gerek. Hazırım da buna." diyordu. Bu krizler sonucunda Rus yazar, kendini günlerce aç bırakarak hayata gözlerini yumuyor. Bu hastalığın verdiği acılı buhranlar, kitabın 2. cildinin yanmasına yol açmıştır. Gogol, eserin 2. cildini geçirdiği bir kriz sonucu ateşe atmıştır. Cildin yarısı kurtarılmış fakat çoğu yazılar okunmaz haldeymiş. Rus editörler bu durumu düzeltmeye çalışmışlar. Dolayısıyla kitap yarım kalıyor. Keşke sonu böyle bitmeseydi diyeceğim ama siz de anlayacaksınız ki kitabın sonu maalesef yok...
Gelelim konuya: Pavel İvanoviç Çiçikov, Rusya’yı gezerek son nüfus sayımında ölenlerin (ölü canların) ölüm belgelerini satın alır. Kahramanımız bir kasabaya uğrar, oyununu burada uygulamaya karar verir. Kasabanın ekonomik durumu, toprak sahiplerinin kimlik bilgileri, devlet memurlarının özellikleri ve ölü canların sayısını öğrenir. Halk, onu önemli ve zengin bir kişi zanneder. Sevimliliği ile zenginlerin de kısa sürede güvenini kazanır...
Bu eser, özetlemek için biraz fazla kalın. O yüzden olayların devamını sizin okuyup görmeniz daha iyi ve mantıklı olacaktır. Keşke hayat, Gogol gibi harika yazarlarımızı böyle hastalıklarla sınamasaydı. Gerçekten çok zor bir durum. Kitap beni hiç sıkmadı. Dönemin Rus insanı
Reklam
Raif Efendi Havran'da yaşamaktadır. Sanat okumaya karar verir ve Berlin'e gider. Berlin'de karşısına çıkan Maria Puder onun hayatını anlamlı hale getirir. Raif Efendi sessiz bir insandır. Her yaşadığını içinde çözümleyen biridir. Kitap, yazarın anlatımıyla başlıyor. Raif Efendi yazarın iş arkadaşıdır ve bir gün evine gider. Raif Efendi'nin siyah kaplı mektup defterini okumak ister ve her şey bu noktada başlar. Raif Efendi'nin Berlin'e gidişi, Maria Puder'le karşılaşışı ve karakterin iç çözümlemeleri... Eminim Raif Efendiyle kendinizi özdeşleştireceksiniz. Ortak noktalarınız olacaktır. Hayran kalacağınız bir kitap. Okuyun, okutun...
"Bana hakikaten yaşamak imkânını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim."
Rus Edebiyatının İlk Psikolojik Romanıİnceleme
Kitap önce başka bir anlatıcının Maksim Maksimiç ile karşılaşmalarını ve muhabbetlerini anlatmasıyla başlar. Sonra bu anlatıcı eserdeki baş kahraman Peçorin'in günlüklerini Maksim Maksimiç'ten alır ve kitabın kalan kısmını Peçorin'in ağzından dinleriz. Peçorin bir subaydır, zengin ve varlıklı bir ailenin çocuğudur.
Peçorin'in karakteri için iyi diyemeyiz. Evet kötü ama ona çok kızamıyorsunuz. Çünkü kötülüğünün temel bir sebebi var. Bu Peçorin kitapta üç tane kadınla ilişkiye geçiyor. (Bela, Vera ve Prenses Meri.) Onlardan alacağını alıyor, sevgilerini sömürüyor ve onları bırakıyor. Biraz narsistik huyları yok diyemeyiz.
"Sevgim hiç kimseye mutluluk getirmedi. Çünkü sevdiğim insanlar için hiçbir özveride bulunmadım. Kendim için, kendi zevkim için sevdim onları. Onların duygularını, sevinçlerini, acılarını arsızca sömürerek kalbimin tuhaf bir gereksinimini giderdim. Ama hiçbir zaman doyuramadım kalbimi."
Normalde böyle bir insana "Yazıklar olsun, yapılır mı kıza bu be?!" falan denmesi lazım ama kitabın ikinci bölümünde Peçorin'in kendi saf duygularını, nasıl böyle bir insana dönüştüğünü okuyunca ona çok da kızasınız gelmiyor.
"Toplumda saygın bir yer edinme tutkumu yaşam koşulları yok etti, ama sonra bu duygum başka bir biçimde çıktı ortaya. Yaşam kasırgasından yalnızca birkaç düşünceyle çıktım ben. İki insan var benim içimde: Biri sözcüğün tam anlamıyla yaşıyor, öteki ise düşünüyor ve onu yargılıyor."
İnsan kalbi taşıyan her canlı kötüdür.Edebiyat
Kitap, Şarik isimli köpeğin sokaktaki perişan halini dışa vurmasıyla başlar. Şarik açtır, insanlar ona kötü davranır. Bu yüzden Şarik'in insanlara olan güveni bir hayli azalır.
Bir gün Filip Filipoviç isimli bir bilim adamı, Şarik'i görür ve onu severek, sucuk vererek evine alır. Onu günlerce besler ve sonra ameliyat masasına yatırır.
Köpeğin er bezlerini ve hipofiz bezlerini azılı bir suçlununkilerle değiştirir. Profesör köpekteki değişimi görmek ister. Köpek kalbi taşırken oldukça iyi olan Şarik, insana dönüştükten sonra kaba, küfürbaz, saygısız, başa bela açan, kadınlara sarkıntılık yapan, yalan söyleyen birine dönüşür.
Bulgakov bu eserinde sembolizmi kullanarak bir sistem eleştirisi yapmış. Şarik'in sokaktaki zorlu yaşam süreci ezilen, aşağılanan, tekmelenen işçi kesimini temsil ediyor. Profesör köpeği yanına alınca her şey normale döner, hayat güzeldir. Şarik'in ameliyat masasında insana dönüştüğü kısım da devrimi sembolize ediyor. Devrimden sonra her şey tepetaklak olur. Yani Şarik insana dönüştükten sonra profesörün başına büyük belalar açar. Bir türlü dur durak bilmez. Okunması gereken güzel bir eser.
Acılarla dolu bir kitap.Edebiyat
Werther imkânsız bir aşka yelken açar. Lotte'ye taparcasına aşık olur ve bu aşk onun sonunu getirir. "İnsanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?"
Sıkıntı ve isteksizlik, Werther'in ruhunu gittikçe ele geçirmiştir. Mutsuzluğu arttıkça umutsuzluğu da artar ve intihar etmeye karar verir. Bir insanı hayattan soğutan şey bazen yapması mümkünken yapamadıklarıdır. Birini intihar ettiği için yargılamak o kişinin hislerine saygı duymamak demektir. Çünkü insan bu kararı veriyorsa kendisinden önce umudunu öldürmüş demektir. Ama bana aşk için intihar etmek oldukça saçma geliyor.
Yaşama Uğraşı: "İntiharı düşünen bir insan için en kötü şey kendisini öldürmesi değil, bunu düşünüp yapmamasıdır." Werther en azından bu düşüncesini gerçekleştiriyor. Bu karar ne kadar ölümcül de olsa, intihar düşüncesiyle hayat sürdürmek kadar katlanılmaz bir şey olamaz.
Yaşama Uğraşı: "İntiharı düşünen bir insan için en kötü şey kendisini öldürmesi değil, bunu düşünüp yapmamasıdır." Werther en azından bu düşüncesini gerçekleştiriyor. Bu karar ne kadar ölümcül de olsa, intihar düşüncesiyle hayat sürdürmek kadar katlanılmaz bir şey olamaz.Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150bin okunma
Reklam