Kitap biraz zor ilerlerledi. Belki yaşımdan ve yaşanmamışlığımdan dolayı. Biraz Yaşar Kemal esinlenmesi de vardı. Tabi Anadolu'yu yazacaksınız başka kimden esinleneceksiniz... Yarpuz, sarısıcak, avurt, dikenli çalılar ve bir çok betimleme, ağa yerine düşmanımız muhtardı bu sefer.
Bir su umudu, bir nar ağacı hayali ile geçen ömür beyhude midir? Herkes İstanbul'a göçse sevdiklerinide bir bir kaybetse bile bahçesinden vazgeçmeyen bir adamın hikâyesini okudum. Bence mutlu sonla bitti. Kitabın son cümlesi şöyleydi;
"Öldüm ve bir bahçeye gömüldüm."