Açıkçası başlarken biraz çekindim ağır ilerler diye düşündüm ama beni yanılttı. İki farklı hikâye okuduk. Biri münzevi bir hayat yaşamış 50 yıldır hiç dışarı çıkmadan gül yetiştiren bir adam. Biri aşk sandığı ilişkilerin peşinde koşan bir adam. Gül yetiştiren adam ve torunu arasındaki diyalog bana Şeker Portakalı tadı verdi keşke biraz daha olsa ve okusam dedim. Modern karakterimizin bölümleri beni çok sıktı yüzeysel ilişkiler boş diyaloglar. İki karakterin yolu nasıl kesişir diye merak ettim. Yazar bir gazete haberinde birleştirmeyi uygun görmüş. Modern karakterin bu kadar farklı bir hayat yaşayıp yine de geleneksel bir şekilde evlenme kararı almasına şaşırdım. Rasim Özdenören okuduğum ilk kitabıydı ve beğendim diyebilirim.