Maksim Gorki’nin kendi hayatının sadece çocukluk kısmını kaleme aldığı “Çocukluğum” okurken sizi düşünmeye itmenin yanı sıra yaşadığı sıkıntıları ve karanlık ruh halini aynı zamanda umutsuzluğun getirdiği burukluğu içinizde hissettirecek bir eser. Kendisinin dışında gelişen bir çok olaya ayak uydurmaya çalışma çabası, günümüzde hala bir çok çocuğun maruz kaldığı durumlardan. Büyüklerin kararları ve yanlış seçimleri çocukları şekillendirir… Otobiyografik eserinin ilki olan bu eseri kitabın sonunda annesini kaybeden Gorkinin ikinci kitabının sinyalini şu şekilde veriyor; “Loksey, madalya değilsin sen, boynuma asıp dolaşamam seni. Burada sana yer yok. Artık hayata atılmalı ekmeğini kazanmalısın” ve “böylece ekmeğimi kazanmaya gittim. “ diyerek bitirir. ikinci kitabı Ekmeğimi Kazanırken’i okumak için sabırsızlanıyor ve otobiyografik kitaplara ilginiz varsa okumanızı öneriyorum…
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.