Kitap adının hakkını verdi.
352 sayfayı resmen sıfır duyguyla okudum.
Yazar ne konuyu adamakıllı yazabilmiş, ne karakterleri doğru düzgün anlatabilmiş ne de karakter gelişimi yapabilmiş.
Bir şeyler yazmaya çalışmış ama başaramamış.
Kitabı neresinden tutsam elimde kaldı.
Smut desen smut değil.
Sevgi desen sevgi değil.
Nefret desen nefret değil.
Kaçırılma desen kaçırılma değil.
Konusunu bile yazamıyorum çünkü ortada bir konu yok.
Türünü belirtmek istesem hiç bir kalıba sokamıyorum.
Ya ne bilim sevemedim yaa, iyi değildi..
Puanım sadece ve sadece Sebatian'ın duygusuz halinden sevmeyi öğrendiği duruma kadar ki haliydi. Başka bir şeye verecek puan bulamadım.
·
1 +1'leme
·1.294 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
