KörlükEdebiyat
Deprem döneminde bi oyuncunun kitaptan alıntısı aklımda kalmıştı hani kimse görmüyor diye insanların etrafı p işletmeye başlaması. Kitap bitti etkisi devam ediyor karanlıkta lavaboya giderken aklımda sürekli kör olma duygusu. Sonra tüm davranışlarımızı neden yaptığımızı sorguluyorum. Başkaları tarafından görüldüğümüz için mi? Birde aklıma Litvanya da körler müzesine gidişim aklıma geldi. Max 3 m uzunluğunda karanlık bi tünel yapmışlar dışarıda haritada var zihninizde tutup içerde yol göstersin diye fakat onca yıllık görmenize güvenerek belkide gözlerinizin anlık hafızasına güvenerek çokta kodlamıyorsunhuz bu haritayı. Tek hatırladığım gerçekten o küçücük tünelde kalbimin sıkıştığı ve kaybolmuş hissiydi gözlerimi sonuna kadar açsam da birşey değişmemişti ve bu gerçekten korkunçtu. Tüm duyularımızın görmesi dileğiyle
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.