İnsan kendini hesaba çekerken kendi ile yüzleşirken zorlanır. Bu kitabı okurken tanıdığım her karakterle birlikte kendimi istemsizce hesaba çektim. Güçlenmeyen ve kullanılmayan iradenin bir hayatı tüm sorgulamalara rağmen eyleme geçirmediği taktirde anlamsız bir hayata sürüklediğini gördüm. Anlatılanlar sanki yanı başımızda yaşanıyor gibi hissettim. Sanki bir yere oturmuşum romanda anlatılanların hepsini izliyormuşum gibi.
Karşı olsan dahi içine attığın tohumun seni zehirleyip yada yeşertecegini kendinin belirlediğini gördüm.
Nihat 250 bini istemişti. Ömer bunu ilk duyduğunda ne büyük tepki vermişti . Ama zihnine ektiği zehirli tohum kalbini de sarmıştı. Durumu kalbiyle değerlendiremedi. Yoldaş ne önemli şey dedirtti kitap. Yoldaş yolu anlamlı hale getiren ne önemli şey.