Zaman dışı bir incelikle baktım her şeye
İyi ki dedim dokundum mutsuzluğun kalbine
Göğüs kafesim sevmekten günler görmüş
Yaprakların acısını koydum acının yanına
Bıraktığın boşluk daha yüce değildi
Ne unutmakmış yalnızlık ne anımsamak
Yetiştirdin beni büyük çözümsüzlük...