Harper Lee bir kitabında (hatta tek kitabında) şöyle diyor; “okuma yetimi kaybetmekten korkuncaya dek okumayı asla sevmedim”.
Korku… Aldatanın korkusunu anlatıyor.
Bu bir aldatma hikayesi değil, aldatanın kaybedeceklerini anladığında hissettiği buhranlardan bahsediyor. Kaybedileceklerin başında “düzen” geliyor. Konfor bozulmasın. Yani kişi yine kendini düşünüyor.
Stefan’ın kahramınını erkek mi sandınız? Yok kadın…
Erkekler daha çok aldatır sanıyoruz, ama öyle değil.
Ben artık “herkes aldatır sevdiğini” dizelerinin doğruluğuna inanıyorum sanırım.