Suskun olanların uçurumu derindir.Psikoloji
Merhaba 1k okurları.
Hani demiş ya 
Erdem Bayazıt "Susmanın kalesine sığınıyorum.." Duvarlar öreriz çember niyetine, en iyi savunmamız da suskunluğumuz olur. Bizi suskun bırakan ne hayat, ne hayatımıza dokunanlar. Kim mi?
En başa dönelim. Geçmişin kuytu köşelerinde çıkmaz sokakları teker teker dolanalım. Geçit vermiyor mu zihniniz? Demek ki bilinçaltınızla anlaşma imzalamışlar kan bağınızın kanayan yaralarından akan damlaları mürekkeb edinerek. Kucağına doğduğunuz, köklü çınarınız ne kadar sağlam durdu arkanızda? Durması gereken yer peki? Aynı çizgilerde sınırları çizerek karşınıza mı dikilidi yoksa? Hayat verenin yaşam çalıp ölüme mahkum ettiği o kişide başlıyor her şey. Tam o noktada ipi çekiliyor geleceğe bağlanmış duygularınızın. Göz ardı ettiği bir şey var ama, o ipi boğazınıza doluyordur. Ruhunuzu da zaman kulesinden asmıştır. Ha düştü düşecek uçuruma takılı kalan zemheri karanlıklarda sergerdan dolanan benliğiniz. İnsaniyetiniz mi desem? Ve eğer şanslı doğduysanız, ya da azcık merhamet varsa özünüzde, bir el uzanır alır o uçurum kıyılarından. Urgan gibi boynunuza dolanan ipleri arap saçı olmasına rağmen çöze çöze sizi en başa, "ölüm fermanı"nızın imzalandığı o ana bilinçaltınızdan dolandırarak seyre çıkarır. Vardığınız o yer, tam o durakta sizi bekleyen biri vardır. Bir çok yaralı kalbin katili BABA. Hayatınızın bilmeden, istemeden, bazen de "lades" çekerek bir kalemde üzerini çizen o anlamı derin, çınar olması gereken, özülünüze, özünüze tomurcuk atan BABANIZ!
Siz hesaplaştınız mı peki onunla? Kırgınlığınız, küskünlüğünüz için yüzleştiniz mi? Değmiyor bazılarına ama duygularınızı özgür bırakmak için, kendiniz için, yeniden kartal misali yükseklere kanat çırpmak için gerekirse acıtarak, kanıtarak ruhunuzu hayalen bile olsa dikilin karşısına. Saygınızı bozmadan, kalbini kırmadan, evet, ona rağmen, her şeye rağmen, yeniden tutunun hayata. Önce dökün bütün gerçekleri masaya, sonra silip süpürüp, "işte bu kadar!" "Affettim!" diyerek, kendinizle barışın.
Peki o bunu başardı mı?
No spoiler:)
Not: Zaman zaman bana "Veda" mı hatırlattı. Belki hiç bir zaman yayınlanmayacak ama zihnimin dökümü olan kitabımı.
Keyifli okumalar...
Erdem Bayazıt "Susmanın kalesine sığınıyorum.." Duvarlar öreriz çember niyetine, en iyi savunmamız da suskunluğumuz olur. Bizi suskun bırakan ne hayat, ne hayatımıza dokunanlar. Kim mi?
En başa dönelim. Geçmişin kuytu köşelerinde çıkmaz sokakları teker teker dolanalım. Geçit vermiyor mu zihniniz? Demek ki bilinçaltınızla anlaşma imzalamışlar kan bağınızın kanayan yaralarından akan damlaları mürekkeb edinerek. Kucağına doğduğunuz, köklü çınarınız ne kadar sağlam durdu arkanızda? Durması gereken yer peki? Aynı çizgilerde sınırları çizerek karşınıza mı dikilidi yoksa? Hayat verenin yaşam çalıp ölüme mahkum ettiği o kişide başlıyor her şey. Tam o noktada ipi çekiliyor geleceğe bağlanmış duygularınızın. Göz ardı ettiği bir şey var ama, o ipi boğazınıza doluyordur. Ruhunuzu da zaman kulesinden asmıştır. Ha düştü düşecek uçuruma takılı kalan zemheri karanlıklarda sergerdan dolanan benliğiniz. İnsaniyetiniz mi desem? Ve eğer şanslı doğduysanız, ya da azcık merhamet varsa özünüzde, bir el uzanır alır o uçurum kıyılarından. Urgan gibi boynunuza dolanan ipleri arap saçı olmasına rağmen çöze çöze sizi en başa, "ölüm fermanı"nızın imzalandığı o ana bilinçaltınızdan dolandırarak seyre çıkarır. Vardığınız o yer, tam o durakta sizi bekleyen biri vardır. Bir çok yaralı kalbin katili BABA. Hayatınızın bilmeden, istemeden, bazen de "lades" çekerek bir kalemde üzerini çizen o anlamı derin, çınar olması gereken, özülünüze, özünüze tomurcuk atan BABANIZ!
Siz hesaplaştınız mı peki onunla? Kırgınlığınız, küskünlüğünüz için yüzleştiniz mi? Değmiyor bazılarına ama duygularınızı özgür bırakmak için, kendiniz için, yeniden kartal misali yükseklere kanat çırpmak için gerekirse acıtarak, kanıtarak ruhunuzu hayalen bile olsa dikilin karşısına. Saygınızı bozmadan, kalbini kırmadan, evet, ona rağmen, her şeye rağmen, yeniden tutunun hayata. Önce dökün bütün gerçekleri masaya, sonra silip süpürüp, "işte bu kadar!" "Affettim!" diyerek, kendinizle barışın.
Peki o bunu başardı mı?
No spoiler:)
Not: Zaman zaman bana "Veda" mı hatırlattı. Belki hiç bir zaman yayınlanmayacak ama zihnimin dökümü olan kitabımı.
Keyifli okumalar...·
1 +1'leme
·951 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Okuduğum her kitabı okuyan okurların incemelerine mutlaka göz atarım. Bu kitap için de yazılan incelemelerde sizinki muazzam olmuş. Bu kitaptaki kendi düşüncelerimin çakıştığı okur siz oldunuz. Ben bir inceleme yazmış olsaydım asla sizin bu incelemeniz kadar iyi olmazdı, net. Kaleminize, düşüncelerinize , yüreğinize sağlık🙏🏻✨
Kitabsever
Gönderi Sahibi
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim. İnce düşünceniz ve nahif bakışınız mutlu etti☺️🌼