Ne mutlu ki iyi bir yazar ile tanışmış oldum. Fatih Gezer. Ölüler Kıraathanesi.
Sanki bir kitap değil de birçok kitap okumuş gibiyim. Birden fazla karakter var. Her bir karakter o kadar iyi işlenmiş ki her biri için ayrı bir kitap yazılmış sanki.
Bitmesi istenilmeyecek ve 2021 Vedat Türkali ilk roman ödülünü almış bir eser. Olaylar İstanbul’da bir kıraathanede geçiyor. Hep canlılardan mı dinleyeceğiz demiş yazar ve anlatıcılar bu sefer ölülerden kendi ağızlarından işlenmiş. Kendilerini, hikayelerini ve öldükleri günü anlatıyorlar. Artık kahvedeki insanlara bakış açınız değişecek.
Hayatta kazanamadıklarını masada kazanmaya çalışıyorlardı.
Buradaki herkes gerçeklerden kaçtığı için buradaydı.
Yalnızlık bir liman olmalı, insanın kendi kararıyla çekildiği. Bir zorunluluk olmamalı asla!
Bizi biz yapan seçimlerimizdir. Seçim kriterlerimiz, karakterlerimizi yansıtır.
O ölürken bile kaybetmiyordu. Oysa ben kazanırken bile kaybediyordum.
Kahvede zaman geçirilmezdi, zaman öldürülürdü!
Kendinize çekidüzen verin, namusunuzla çalışın, çalışmayı sevin, insanları sevin, sevişin en önemlisi, okuyun ve sizin gibi okuyanlarla sevişin.
Ben nefes alıp vermeye devam ediyordum, ama ölmüştüm.
Hayatım boyunca en iyiyi aradım. Yanlış anlaşılmasın. Kusursuzu değil, en iyiyi!
Sekiz karakterin ayrı ayrı hikayesi. Belki de bu benim hikayem diyeceksiniz. Aşk, ölüm, aile ilişkileri, tercihler, saklanan gerçekler yani yok yok.
Yazarın diğer kitapları ile devam edeceğim. Okuyun derim.
·
265 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
