Halk aklından çok duyguları, içgüdüleri veya önyargıları ile davranma alışkanlığındadır. Onun bu zaaflarını bilen ve onlar üzerinde oynayan yöneticiler her zaman böyle olmayan dürüst ve bilgili yöneticileri alt etme imkanına sahip olurlar.
Dolayısıyla demokrasinin yöneticileri hiçbir zaman filozoflar, devlet adamları olmaz; Sofistler, halk dalkavukları olan politikacılar olur. Bu tür insanların kötü önderliğince yönetilen toplumların ise kısa zamanda her türlü felaketlerle karşılaşmaları mukadderdir.