Selçuk Aydemir'in ismini ben ilk defa herhalde "İşler Güçler" dizisinde duymuştum. Kitabı okumaya başladığımda da "İşler Güçler" dizisi müziği kafamda canlandı. Selçuk Aydemir'i pek tanımam ama bizim Küçükçekmeceliymiş. Bende ilkokuldan lise 3'e kadar Küçükçekmece'de yaşadım sonra Gürpınar'a taşındım. Selçuk Aydemir'in bu kitapta anlattığı anıların benzerini bizde yaşadık ama ben hep seyirciydim. Hiç bir şeye karışmadım. Misal bizim sınıfta da Elif vardı ama kendi halindeydi. Okulda herkesin dünyası farklıydı. Elif ile ben ciddi ciddi kardeş gibiydik. Koca okul bizi anamız babamız bir sanardı. Elif'in bana yakınlığının sebebini bilmem ama insanların ikimizi öz kardeş sanması meselesini kıramadı kız. Bende de nasıl bir şey var. Kızın birisi ilgimi çekerdi zor mecal muhabbet ederdim onla da aynı olurduk. Ulan ben kardeş sıkıntısı gideren miyim? Kime merhaba desem millet beni onla kardeş, akraba sanıyor. Allah'tan biriyle vaktiyle zamanında anlaşıp evlenmedim durduk yere adım ensest ilişki yaptıya çıkardı.
·
108 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
