İçimizdeki şeytanları hallederiz, ya dışardakileri?
Sabahattin Ali Sabahattin Ali'den okuduğum ilk kitap. Evet Türkiye'nin belli ki en ünlü yazarlarından biri olan bu adamı ben yeni okudum. Aslında aklımda okumak yoktu ama mevcudu olduğum okuma kulübünde değerli edebiyat hocam bu kitabı okumamızı istedi. Kitabı okumayı uzun süre erteledim ve toplantının yapılmasından 5 gün önce okumaya başladım.
Kitap üslup olarak beni bazı yerlerde yordu. Bir paragrafı bile mola vererek okuduğumu fark edince kitabın sesli kitabını aradım ve nitekim Youtube'da tamamını buldum. Ama bundan kitabın hepsini sesli kitaptan dinlediğim anlaşılmasın. İş yaparken, canım kitaba göz atmak istediğinde ama kitabı okumaya üşendiğinde, dışarı yürürken... Bu gibi anlarda sesli kitaba başvurdum ve gayet güzeldi. Kitaptaki karakterlerin sesini kendi hayal ettiğim gibi değil başkasının hayal ettiği gibi duymak çokta kötü bir şey değilmiş.
Kitabın konusu aslında pek açık bir konu değil çünkü bu ''şeytanın'' nasıl olduğu öznel bir yargıdır. Ama bu ''şeytanın'' nasıl oluştuğu ise açıktır. Toplumda bazı yargılar kesindir. Mesela kadın kibar, uysal erkekse sözünü geçirebilen olmalıdır. Bu yargıların kitabı nasıl etki ettiğini görebiliyoruz. Macide, ortaokuldayken Bedri ile yaşadığı olayı yaşamasa bu konuşkan, birisine bağlı hissetmeyen birisi olacaktı. Ya da Ömer çevresinden bu kadar etkilenmese, ''şeytanı'' dingildeyebilse kitap bambaşka olucaktı.
Kitapta konuşmak istediğim karakter aslında Ömer. Ömer'e kızgınım. Çok kızgınım. Ömer kadar ezik bir erkek karakterler çok az bulunur. Kitap boyunca ne yaparsa yapsın ''içimdeki şeytan böyle içimdeki şeytan şöyle'' diye diye hem kendi hayatını rezil etti hem çevresindekileri mahvetti. Cidden kitabın sonuna doğru Ömer'e acısam da çok sinirlendim hatta içimden '' Macide boşan arkandayım'' lafı bile geldi.
Evet biliyorum Ömer kendi nefsini dengeleyebilse kitap olmazdı ama Ömer de bu kadar rezil olmazdı. Of Ömer of! 
İçimizdeki ŞeytanEdebiyat
Sabahattin Ali Sabahattin Ali'den okuduğum ilk kitap. Evet Türkiye'nin belli ki en ünlü yazarlarından biri olan bu adamı ben yeni okudum. Aslında aklımda okumak yoktu ama mevcudu olduğum okuma kulübünde değerli edebiyat hocam bu kitabı okumamızı istedi. Kitabı okumayı uzun süre erteledim ve toplantının yapılmasından 5 gün önce okumaya başladım.
Kitap üslup olarak beni bazı yerlerde yordu. Bir paragrafı bile mola vererek okuduğumu fark edince kitabın sesli kitabını aradım ve nitekim Youtube'da tamamını buldum. Ama bundan kitabın hepsini sesli kitaptan dinlediğim anlaşılmasın. İş yaparken, canım kitaba göz atmak istediğinde ama kitabı okumaya üşendiğinde, dışarı yürürken... Bu gibi anlarda sesli kitaba başvurdum ve gayet güzeldi. Kitaptaki karakterlerin sesini kendi hayal ettiğim gibi değil başkasının hayal ettiği gibi duymak çokta kötü bir şey değilmiş.
Kitabın konusu aslında pek açık bir konu değil çünkü bu ''şeytanın'' nasıl olduğu öznel bir yargıdır. Ama bu ''şeytanın'' nasıl oluştuğu ise açıktır. Toplumda bazı yargılar kesindir. Mesela kadın kibar, uysal erkekse sözünü geçirebilen olmalıdır. Bu yargıların kitabı nasıl etki ettiğini görebiliyoruz. Macide, ortaokuldayken Bedri ile yaşadığı olayı yaşamasa bu konuşkan, birisine bağlı hissetmeyen birisi olacaktı. Ya da Ömer çevresinden bu kadar etkilenmese, ''şeytanı'' dingildeyebilse kitap bambaşka olucaktı.
Kitapta konuşmak istediğim karakter aslında Ömer. Ömer'e kızgınım. Çok kızgınım. Ömer kadar ezik bir erkek karakterler çok az bulunur. Kitap boyunca ne yaparsa yapsın ''içimdeki şeytan böyle içimdeki şeytan şöyle'' diye diye hem kendi hayatını rezil etti hem çevresindekileri mahvetti. Cidden kitabın sonuna doğru Ömer'e acısam da çok sinirlendim hatta içimden '' Macide boşan arkandayım'' lafı bile geldi.
Evet biliyorum Ömer kendi nefsini dengeleyebilse kitap olmazdı ama Ömer de bu kadar rezil olmazdı. Of Ömer of! İçimizdeki Şeytan·
16 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
