Yaşadığımız bu hayatı göz önüne bir kez alacak olsak, anlamlı anlamsız pek çok parçadan, olaydan, olaylara karşı verdiğimiz tepkilerden, ölçülebilirliği tartışmalı olan bu tepkilere karşı pek çok histen meydana geldiğini anlamış olacağız. Belki bazılarımız yarı yolda bir isteri krizine girerek bunu yapmaktan vazgeçecek çünkü bunu becermek tam bir delilik işi olarak görülecek. Şahsi fikrime göre bunu deneyimlemek zaten imkânsızdır. Hayatlarımızı bir film şeridi gibi istediğimiz yerde dondurup seyredemeyiz. Bizim için önemsiz bir kareyi arka plana atış hızımızı o anki gibi tekrar ölçemez, verdiğimiz tepkinin aynısını vermeyi kendimizden bekleyemeyiz. Hiçbir değeri olmayan anları hatırlama çabamız da aynı şekilde unutulmamaya odaklanmış vaziyette yer eder belleğimizde. Bu, insan doğasının çözülebilmiş bir bilmecesi değil henüz.
Birbirinden farklı durumlara karşı olabildiğince içimizden tanık olduğumuz insanların hikâyelerini okuyoruz bu kitapta. Adı üstünde, Küçük Şeyler bunlar. Basit, olabilirliği tartışmasız ama his yüklü küçücük şeyler. Sokakta gezerken dalgın bir hâlde çarpıp düşürdüğünüz bir insanın, size ettiği küfürden duyduğunuz öfke gibi basit. Veya annenizin teline kıyamadığı hâlde bir insan uğruna kestirdiğiniz saçlarınız kadar gerçek. Hepsi yaşanabilirliği sebebiyle anlatılmaya değer yazarımız için.
"Dünyada bir zerre yoktur ki güzel yazılmak suretiyle önemli bir konu olarak kabul edilmesin." diyor Samipaşazade. Sınırlarını belirleyen yegâne şeyi okuyucuya söyleyerek tek cümlede anlatıyor aslında derdini. Kendine has ve güzel bir üslup ile anlatılamayacak olay olmadığını vurguluyor ve benim roman, hikâye veya şiir anlayışıma da uyan gerçeği paylaşıyor bizimle. Ki tek bir cümle ile sınırlı kalmayıp, hikâyelere bölen bir kitapla karşımıza çıkıyor.
Küçük Şeyler, sıradan insanların yaşadığı sıradan olaylara, anlatılmaya değer bulunan veya bulunmadığı düşünülen yargılara karşı, yazarın kendi üslubuyla yarattığı kısacık bir yolculuk.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.