“Kendimi başka kitaplara da böyle verdim işte; Akşamüstleri içimde çöreklenen başka bir ruha sahip olma isteğini ve dünyanın hiç mi hiç görülmeyen öteki yüzündeki gizli şenliğe mutlulukla katılabilme coşkusunu körüklemek ya da ne bileyim, bir yerinde Canan’a rastlayabileceğim yeni bir hayata koşabilmek için değil, yaşadığım şeyleri ve derinden derine hissettiğim Canan’ın eksikliğini bilgelikle, ağırbaşlılıkla, efendi gibi karşılamak için okuyordum.” yoksa ne olurdu yıkar dökerdik kitaplar olmasaydı ya da bu kitap hayatımıza dokunmasaydı. Orhan Pamuk bize bu hediyeyi vermemiş olsaydı, karakterin bize gizliden gizliye acılarımızla baş edebilme yöntemlerinden bahsetmeseydi tükenmez miydik? Yeni Hayat alabilene bu kitapla başlıyor. İster sosyolojik olarak isterseniz de psikolojik olarak okuyun. Her ne olursa olsun kitabın sonunda siz de bir “Melek” bulacaksınız.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.