Cumhuriyetçilerden biri, anlamını çoktan yitirmiş ateşli bir konuşma yaptığı sırada birden kapı açılır ve jandarma eşliğinde, bakan üniformasıyla Fouché içeri girer.
.......
Sakin bir şekilde açık ve net olarak kulübün kapanmış olduğunu bildirir. Şaşkınlık o derece büyüktür ki kimse direnç göstermez.
........
Sadece kekelerler, süklüm püklüm geri çekilirler ve keder içinde mekânı terk ederler.
.........
Salon boşalmıştır artık, ağır ağır kapıya doğru ilerler Fouché, kapıyı kilitleyip anahtarı cebine atar. İşte anahtarın bu çevrilişiyle aslında Fransız devrimi de sona erer.
(sf.114-115)