Varoluş ve MerakEdebiyat
Bazı yerlerde spoiler vereceğim için ona göre okuyunuz lütfen ♡
Kitabı bitirmem uzun zamanımı aldı bunun sebebinin tam da olması gerektiği zamanda bitirmem için olduğunu düşünüyorum. Okurken altını çizdiğim Martin'i anladığım çok anlar oldu.
İlk olarak Martin de herşey bir merak ile başladı. Burjuva kesime olan meraki sonrasında Ruth'a ve aşka olan merakı ve bütün bunların sonucunda öğrenmeye olan merakı onu sona doğru götürdü.
Öğrenmeye olan aşkı ve sevgisi ondan bir açlık hissi yarattı. Kendini doyurdukça doyumsuzlaştı. Çünkü öğrenmek buydu. Insan öğrendikçe hiç birşey bilmediğini daha öğrenmesi gerektiğini ve bunun sonsuzluk olduğunu anlıyor. İşte bu kara deliğin içine düşmüştü Martin. Sonra okudukların da ve öğrendiklerinde kendini aradı. Bulduğu anlar oldu ama bulamadığı zamanlar daha çok olduğu için kendisi yazmaya başladı. Kendi yazılarında kendini buldu. Bütün bunların üzerine bilgi düzeyi artıkça görüştüğü insanlar da değişti. Ama büyük bir sorun vardı bu andan itibaren ne artık alt kesimdeydi ne de burjuvadaydı. Ait olduğu bir yer yok olmuştu. Bu kayboluşun içinde birde burjuva kesimine kendini ispat etme hissi ile denedi denedi ve denedi. Evet sonunda başarılı oldu. Her çalışanın sonunda emeğini aldığı gibi o da kazandı. Ama aslında istediği gerçekten bu muydu? Martin bireyselcilik istiyordu. Birey olmak istiyordu. Ama aitlik duygusunu kaybetmişti. Ruth'un aşkına sığındı bu duygularla ama o gerçek aşk değildi. Bir yanılsamaydı. Kendi hayal dünyasında yarattığı gibi değildi Ruth. Bunu çok acı zamanda anladı. En yakın ve tek onu anlayan arkadaşı Bay Brissenden' nin ölümü ile Martin daha da yolunu, fikrini, kendini kaybetti. Farkındalık duygusu da onunla birlikte intihar etmişti. Bunun üzerine gelen başarı ona hiç birşey ifade etmedi. Çünkü yıllardır ne Martin değişti ne de yazıları değişti ama insanlar değişmişti. Insanin kendisi değişmezken çevresindekilerin değişmesi ve bunun sebebin para olması insana daha ağır gelir. Ve Martin' in yükü daha da ağırlaştı bu yüzden yorulan ruh sürekli uyumak ister. Kaçmak ister hayattan. Yaşamak sebebi neydi ki anlam veremez. Ve düşünsenize hayatta kayboldunuz ne amacınız ne hedefiniz ne umudunuz varken size bütün bunların sona erebileceğini söyleyen bir insan gelse onu dinlemez misiniz? Martin içinde o bir şiirdi. Ve kendi olabileceği tek yerin yok olmak olduğunu seçti.
Kitabın sonunun bu şekilde olacağını düşünmüştüm. Insan ait olmadığını hissettiğinde en kolay seçeneği seçer asıl zor olan yaşamaktır...
Hiç birimizin asla kaybolmaması ait hissettiği bir hayat dileği ile... 
Martin Eden 
Jack London
Martin Eden Jack London·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.