Satrancı Bilmeyenlerin Dahi Okuması Gereken Kitap!
Stefan Zweig'in tüm eserleri güzel olmasına rağmen 
Satranç kitabının bende yeri başkadır. Çünkü satrancı ilk öğrendiğim dönemde okumuştum. Bu kitaptan sonra ikinci sırada 
Korku kitabını sevdim.
Stefan Zweig'in Satranç eseri; New York'tan Buenos Aires'e giden bir geminin hareket etmesiyle başlar. Ünlü dünya satranç şampiyonu Mirko Czentovic de gemidedir. Öykünün kahramanı Dr. B. arkadaşının uyarmasıyla şampiyonu fark eder ve onunla tanışmak ve maç yapmak için teşebbüslerde bulunur...
Kitaptaki öykü iki ana karakter etrafında gelişir: Czentovic ve Dr. B.
İyi ile kötünün, siyah ile beyazın karşılaşmasını simgeler.
Dünya satranç şampiyonu Czentovic, yetim kaldıktan sonra bir papaz tarafından büyütülmüştür. Okumayı güçlükle öğrenebilmiş, zekası yetersiz, duygusal dünyası gelişmemiş sığ birisidir. Czentovic'in satrançta inanılmaz derecede başarılı olduğu tesadüfen ortaya çıkmıştır. Kültürsüz ve kaba olduğu için sadece maddi değerlere önem verir.
Dr. B. ise Avusturyalı bir avukattır. Nazi yönetimi tarafından müvekkilleri hakkında bilgi alınmak amacıyla tutuklanır. Toplama kamplarına gönderilmez ama kendisine psikolojik işkence uygulanır: Hiçlik duygusu ile benliğini yok etmek. Tek başına, yanına kalem bile verilmeden, insan yüzü görmeden bir otel odasında yaşamak zorunda bırakılır. Bir gün sorgulama için beklerken bir kitap çalar. Bu kitap, bir satranç kitabıdır. Yüz elli ustanın oyunundan oluşan bir kitaptır. Hayatta başka bir amacı kalmayan Dr. B. bu kitaptaki her oyunu kafasında defalarca oynamaya başlar. Dr. B.'nin tek dünyası artık sadece siyah-beyaz taşlardır. Ancak aklını yitirmemek için sarıldığı bu oyun onu deliliğin sınırına getirir.
Dr. B. tek başına olduğu için kafasından kendi kendisine oynadığı satranç oynunu günümüz satranç büyük ustaları körleme satranç şeklinde oynayabilmektedirler. Hatta bazı büyük ustalar Simultane Satranç oynayabilmektedirler. Yani bir oyuncunun aynı anda birden fazla oyuncuya karşı maç yapmasıdır. Bunu yapabilmek için çok kuvvetli bir fotografik hafıza gerekmektedir.
Kitaba 8.1/10 puan veriyorum.
Herkese Zugzwang'sız ve Açmaz'sız oyunlar diliyorum. :D
Stefan Zweig'in tüm eserleri güzel olmasına rağmen Satranç kitabının bende yeri başkadır. Çünkü satrancı ilk öğrendiğim dönemde okumuştum. Bu kitaptan sonra ikinci sırada Korku kitabını sevdim.
Stefan Zweig'in Satranç eseri; New York'tan Buenos Aires'e giden bir geminin hareket etmesiyle başlar. Ünlü dünya satranç şampiyonu Mirko Czentovic de gemidedir. Öykünün kahramanı Dr. B. arkadaşının uyarmasıyla şampiyonu fark eder ve onunla tanışmak ve maç yapmak için teşebbüslerde bulunur...
Kitaptaki öykü iki ana karakter etrafında gelişir: Czentovic ve Dr. B.
İyi ile kötünün, siyah ile beyazın karşılaşmasını simgeler.
Dünya satranç şampiyonu Czentovic, yetim kaldıktan sonra bir papaz tarafından büyütülmüştür. Okumayı güçlükle öğrenebilmiş, zekası yetersiz, duygusal dünyası gelişmemiş sığ birisidir. Czentovic'in satrançta inanılmaz derecede başarılı olduğu tesadüfen ortaya çıkmıştır. Kültürsüz ve kaba olduğu için sadece maddi değerlere önem verir.
Dr. B. ise Avusturyalı bir avukattır. Nazi yönetimi tarafından müvekkilleri hakkında bilgi alınmak amacıyla tutuklanır. Toplama kamplarına gönderilmez ama kendisine psikolojik işkence uygulanır: Hiçlik duygusu ile benliğini yok etmek. Tek başına, yanına kalem bile verilmeden, insan yüzü görmeden bir otel odasında yaşamak zorunda bırakılır. Bir gün sorgulama için beklerken bir kitap çalar. Bu kitap, bir satranç kitabıdır. Yüz elli ustanın oyunundan oluşan bir kitaptır. Hayatta başka bir amacı kalmayan Dr. B. bu kitaptaki her oyunu kafasında defalarca oynamaya başlar. Dr. B.'nin tek dünyası artık sadece siyah-beyaz taşlardır. Ancak aklını yitirmemek için sarıldığı bu oyun onu deliliğin sınırına getirir.
Dr. B. tek başına olduğu için kafasından kendi kendisine oynadığı satranç oynunu günümüz satranç büyük ustaları körleme satranç şeklinde oynayabilmektedirler. Hatta bazı büyük ustalar Simultane Satranç oynayabilmektedirler. Yani bir oyuncunun aynı anda birden fazla oyuncuya karşı maç yapmasıdır. Bunu yapabilmek için çok kuvvetli bir fotografik hafıza gerekmektedir.
Kitaba 8.1/10 puan veriyorum.
Herkese Zugzwang'sız ve Açmaz'sız oyunlar diliyorum. :D··
40 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Stefan Zweig ile aynı dönemde yaşamak isterdim. Şöyle karşılıklı kahve içip zihninden geçenleri anlatmasını ve dinlemeyi çok isterdim.
Güzel fikir bende Nietzsche ile yaşamak isterdim. Sahibi tarafından kırbaçlanan ata sarılıp ağlaması ve ondan tüm insanlık adına özür dilemesi zihinsel olarak Niçemin çöküşünü başlattı. Tam o sırada Niçeyi o olay yaşanmadan oradan uzaklaştırmak isterdim. Akıl sağlığını kaybetmezdi belki. Ve belki daha bir sürü kitap yazardı bizlere...
