Ama gerçek bir acı çekmeyen insanlar tarafından yazılmış makaleleri okumaya tahammülüm yoktu. Bir makalede, sıradan bir şarkıyla ilgili olarak, "İnsanı ağlatan bir şarkı" deniyordu, oysa ben, Albertine hayatta olsa, sevinç içinde dinlerdim o şarkıyı. Bir başka makalenin yazarı, büyük bir yazar olmasına rağmen, bir trenden indiğinde alkışlarla karşılandığı için, orada unutulmaz bir ilgiyle karşılaştığını yazıyordu, oysa aynı ilgi o esnada bana gösterilse, bir an bile üzerinde durmazdım. Üçüncü bir makalede ise, can sıkıcı siyaset olmasa, Paris'te hayatın "harikulade" olacağı iddia ediliyordu; oysa ben gayet iyi biliyordum ki, siyaset olmasa bile, bu hayat benim için ancak korkunç olabilirdi ve Albertine'e kavuşabilsem, siyasetle bile, harikulade olurdu.