Her renkten, her telden, ve her dertten avuç avuç koymuşlar önümüze. 68 numaralı evin duvarlarında, her gün bir başkasına çarpıyor yüreğimiz .. Bazen payımıza geçimlerini çamaşır yıkamakla sağlayan soyadsız kadınlar düşüyor, evet soyadı olmayan kadınlar, sadece Maria olanlar..
bazen merdiven altı boşluklarda kıvrılıp uyuyan kimsesizler, bazen de verem öksürüğüne yakalanmış hasta ruhlu madamlardır, payımıza düşen. Lakin bir şey var ki şaşmayan; o da 68 numarayı paylaşan o apayrı milletlerden, farklı farklı onca insandan bir tanesi bile güçlünün yanında saf tutmuyor.. Sınıf dayanışması hissettiriyor kendini acelesiz, şaşmaz ve güçlü bir şekilde.
Jorge Amado