Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
16 Mart 2023
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Suor
ISBN:
9786257370974
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Alınteri 68 Numaralı Bina'da yaşayan insanların yaşamlarına ayna tutuyor. Dört kat, bir çatı katı ve tek göz odalar...Bu binada her türlü insanlar yaşamaktadır: İşçiler, askerler, Araplar, seyyarlar, fahişeler, hırsızlar, terziciler... birçok insandan oluşan bir dünya adeta. Alınteri'nin baş karakteri aslında binanın ta kendisi olduğunu söyleyebilirim, binada yaşayan insanların(!) Gündelik yaşamına tanık oluyoruz. Her karakterin derinlikle işlendiği, yoksulluk, açlık ve sefaletin diz boyu olduğu bir bina. Boş tencereler, yırtık giysiler, çatlak duvarlar...Jorge Amado bu sefaleti ve vahşiliği adeta yüzümüze vuruyor. Jorge Amado'nun yaşadıkları bence bu kitabı yazmasında etkili olmuş yoksa cümleler ve betimlemeler bu kadar gerçekçi olamazdı. Kitap binadaki yaşamları küçük küçük başlıklar altında işliyor, her bölümde farklı konulara değinmiş Amado. Kitaba adını veren Alınteri bölümü en sevdiğim bölüm oldu. Bu kitabı keşfetmeme vesile olan 
fazi ablama da teşekkür ediyorum.
Siz hiç aç kaldınız mı? Hiç köle gibi çalışıp karın tokluğuna hak etmediğiniz koşullarda çalıştınız mı? Karnınını doyurmak için ne kadar ileri gidebilirsin? İşte bu kitap bu soruların cevaplarıyla dolu, bu yüzden okurken öykü okudum, deneme beklentim var ya da ufaktan hikayeye şöyle bir göz gezireyim deme. Deme okur, niyesini sorarsan altı çizili hayatın sivri köşelerinde yaşam mücadelesi veren insanları okurken büyük bir sarsıntı yaşayabilirsin.
Alınteri, bina dolusu insanın açlık mücadelesiyle yüz yüze savaş verdiği ama umutlarınında hiç mi hiç soldurmadığı (bazılarının demek daha doğru) topluluğu anlatıyor. Çamaşır yıkayanı mı, kendini istememsiz satanı mı, dilencilikle geçineni mi ne ararsan var. Ortak üç nokta var; kölelik, açlık ve sefalet... Brezilyalı işçi sınıfının yaşamları pekte iç açıcı, mutlu mesut, pak geçmiyor anlayacağın. Bu senin benim okumamıza ve belki de empati yapmamıza engel mi? Sanmam fakat sen yinede sıradan bir metin gibi kısa kısa, kafa yormaz diye düşünüp başlama bu kitaba. Etkiliyor, hatta bazen kötü ve buruk hissetiriyor. Nedenini hepimiz biliyoruz; gerçek bu insanların yaşadıkları ve maalesef sonda değil.
Dona Flor ve İki Kocasını okumuştum yazardan, diline alışık olduğum bir metin olduğu için hızlı ama içe dokunanlardan oldu. Okur musun böylesini? Bence okumalısın, farklı ırkların yaşadıklarını okumak bana göre insanlık dersi niteliğindedir. Sen ne dersin?
#alınteri #jorgeamado #selyayınları #selyayincilik
Puan vermedi·152 syf.·
2026 23. kitabı
Bir sefalet romanı Alınteri. Pelourinho Yokuşu 68 numaralı binada yaşayan birbirinden farklı insanların yaşamından kesitler sunuyor Jorge Amado okuyucuya. Bu insanların tek ortak noktası; sefalet ve sömürüye karşı direnmeleri. Binanın her odasında her karakterin bir hayat hikayesi var. Hayatın zorlu şartlarında yetişmiş insanlar bunlar. Kölelik, sömürü, eşitsizlik metnin ana temaları. Betimlemeler oldukça iyi. Ortamı o kadar iyi betimlemiş ki Amado, sağlıksız koşullar hemen okuyucunun gözünde canlanıyor. Sinematografik bir dili olduğunu düşünüyorum metnin. Yazarın ilk eseri olmasına rağmen dili yalın ve akıcı İyi okumalar
Bu kitabı okurken 
Arı Kovanı kitabını hatırladım sık sık. Tıpkı o kitaptaki gibi onlarca insanın hikayesine girip çıkıyoruz çünkü. Onun gibi çok sesli, onun gibi olay örgüsünden muaf. Farkı, bu kitapta arılar değil, karıncalar iş başında. Pelourinho yokuşundaki 68 numaralı binada yaşayan işçi sınıfından yüzlerce insan, sürekli hareket halinde, taşıyabileceklerinden fazlasını sırtlamış karıncalar gibi.
Devrimciler, işçiler, işsizler, fahişeler, zengin bir erkek tarafından kurtarılma hayali kuran genç kızlar ve onların kader planının! parçası olarak makineye kaptırılan kol, boş tencere, çalınamayan keman, verem öksürüğü, b.k kokusu, dedikodu, cinsel şiddet.. İşçi sınıfının oldukça geniş, fazlasıyla gerçekçi bir panaroması baktığımız. Kolay okunan, dinamik bir kitap olması da yine artı yanları.
Velakin, yazarın hiç durup dinlenmediği, karakterleri ve onların ait oldukları sınıfı karakterize etmek için yazılmış konuşmaları arka arka dizdiği bu kitapta, bu başarılı panaroma dışında umduğumu bulamadım. Bir kitap okumuşum gibi değil de bir şeylere bakmışım gibi hissediyorum.
Yazarın bu kitabı kaleme alırkenki niyeti işçi sınıfının içinde bulunduğu sefaleti resmetmekse, ki bana öyle geldi, bunu başarmış. Ama işte, edebiyatın araçlaştırılması meselesi, kurgunun gülümsemesini silip yerine sırıtışı koyuyor.
Dolayısıyla, bu kitabı sahip olduğu bu panaromaya bakmak için okursanız, elinize bir dolu şey tutuşturacaktır. Ama edebi lezzete kuşku katılmış gibi.
(Ama kapağı :)
Bu kitabın kapağını açmak üzereyseniz, bilmeniz gereken bir şey var. Bu kitap alıştığımız kitaplara hiç benzemiyor. İster öykü deyin, ister anlatı, ister deneme. Hiç önemli değil Önemli olan yazarın anlattıklarını anlayabilmek. Özümsemek.
Kitap, bir binada bulunan yüzlerce insanın yaşamak ve karınlarını doyurmak için verdikleri mücadeleyi anlatılıyor. Değişik ülkeden, değişik lisanlı insanların yaşadığı bir dünyadır burası. Hepsi yamalı elbiselerle, mide bulandırıcı bir kokunun gezdiği binada yaşıyor.
Ekmeklerini taştan çıkaran bu zavallı insanların köle gibi tüm gün çalışıp, kazandıkları parayla ahırdan farksız bir odanın kirasını ödüyolar, çok iş az yemekten ibaret günlük yaşamlarından nefret ediyorlar. Kimi karnını doyurmak için fahişelik yapıyor, kimi dilencilik kimi de saatlerce çamaşır yıkıyor. Umutları hayalleri var. Sadece sinemada gördükleri zengin yaşamı düşlerler buruk buruk, bazen de zengin kocanın hayalini
Yazar, bir yandan Brezilyalı işçilerin yaşadığı sefaleti ve toplumsal yaşamdaki kırılmaların bireyler üzerindeki etkilerine değinirken, diğer yandan da işçiler yönetimi ele geçirmedikçe durumun düzelmeyeceğini söyleyen devrimci sözler eşlik ediyor.
Pelourinho Yokuşu 68 numarada yaşayan onlarca insanın yaşantılarından ufak kesitlerin olduğu bu kitabı okumanizı öneririm. Ayrıca yazarın en sevilen kitabı Kızıl Tarlalar'mış. Onu da alıp okumayı düşünüyorum.
#
“Zayıf, daima adalet ve eşitlik ister, hâlbuki bunlar kuvvetlinin umurunda bile değildir.”
Aristoteles
68 numaranın merdivenleri tırmanıldığında, #aristoteles cümlesi, zihin labirentinde dönüp dolaşmaya başlıyor. Çünkü bu eski bina, farklı eyaletlerden gelen her renkten, her kökenden insan topluluğunu içinde barındıran ve her birinin teker teker yutulduğu bir dünya…
Geçmişte, şu anda (gelecekte) ve her coğrafyada bir lokma ekmek peşinde koşan emekçilerin ekmeğini dahi sömürenler; açlığın, çaresizliğin, umutsuzluğun fırsatını kollamaya devam ediyor.
Çember daraldıkça yokluk artıyor bu insanlar için…
Yüz on altı oda ve altı yüzden fazla insan adına (ve tüm yeryüzü için), sosyal, kültürel, etnik, sınıfsal farklar devam ettiği sürece #alınteri ni sömürenler daima olacak…
Jorge Amado‘dan olağanüstü bir okuma…
Tadı damakta kalacak cinsten…
Alınteri, Brezilya’nın yoksul sokaklarından birinde, Pelourinho yokuşu 68 numaralı binada yaşamakta olan, genciyle, yaşlısıyla büyük bir yoksulluk ve sefalet içinde olan insanların hikâyesi. Ülkede büyük bir kriz vardır ve insanlar evlerine götürecek ekmek parası dahi bulamaz durumdadırlar. Durumları o kadar kötüdür ki hiç yapmayacakları şeyleri yapıp, kendilerinden, insanlıklarından vazgeçtikleri bir hale gelirler. 68 numaralı binanın sakinlerinden genç yaştaki kızlar, zengin bir koca bulup bu sefaletten kurtulmanın hayalini kurarken, genç yaştaki erkekler ise ne yaparlarsa yapsınlar iş bulamamakta ve başka memleketlere gidip ellerinin para görmesinin hayaliyle yaşamakta ama bir türlü oldukları yerden ayrılamadıkları için de büyük bir umutsuzluğun pençesindedirler. Yaşlı ana babalar ise zaten kendilerinden vazgeçmişlerdir ve onlarında ellerinden gelen tek şey gözlerinin önünde eriyip giden oğullarının, kızlarının, torunlarının daha iyi bir hayat sürmesi için dua etmektir. Yazar Jorge Amado, bu eserinde dönemin hayat şartlarını, insanların geçinmek için neler yapmak zorunda kaldıklarını etkileyici bir üslupla kaleme almış ve insanların karşılaştıkları olaylar karşısındaki duygularını büyük bir incelikle okuyucuya yansıtmış. Alınteri, okurken okuyucunun içine dokunan bir eser… Tavsiyedir.
Alınteri yazarın ilk eserlerinden.Yazar açlık, sefalet, sömürü, kölelik gibi kavramları Paleourinho Yokuşu 68 numaranın kalabalık sakinlerinin hayatlarından kesitler halinde okuyucuya anlatıyor. Anlatım tarzını sevdim.Yazar yalın üslubuyla birçok evrensel sorunu okurun içini acıtacak şekilde anlatıyor. Gözler önüne serilen hayatlar acı ve ızdırap dolu. Yoksulluğu, çaresizliği, hüzünlü bir tablo gibi resmetmiş yazar. Yazara başlamak için uygun bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2023 75. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 16 Haziran 2023 00:00
Bahai kenti, Pelourinho Yokuşu 68 numarada yer alan metruk, tekinsiz ve kokuşmuş bir binanın sakinleri arasında geziniyorum.
#dante ‘nin aklımın koridorlarında yankılanan “Cennet” ve “Cehennem”
Jorge Amado ile tanıştınız mı? Benim kendisiyle tanışma kitabım Alınteri oldu. Araştırdığımda ve kitapları hakkındaki yorumları okuduğumda “bu yazarla iyi anlaşacağa benziyoruz.” diyerek birçok kitabını sipariş etmiştim. İyi ki de öyle yapmışım.
Yazarla beraber Brezilya semalarına gidiyorsunuz. 68 numaralı apartman sakinlerinin (yada pansiyon mu demeliyim) yaşadıkları sefil hayatı, kızların bu hayattan kurtulmak için zengin eş arayışlarını, zenginlerin dayatmasından sıkılan direnişçilerin gizli örgütlenmesini ve bunun sonucunda başlarına gelenleri öğreniyoruz. Her bir başlıkta bir apartman sakinini ve barakayı andıran odasında yaşadığı hüzünlü hayatı anlatmış yazar. Ve yaşadığı kültürü o kadar güzel kaleme almış ki, 148 sayfa olmasına rağmen kitabı okuduğum süre zarfında ben de oradaymışım hissine kapıldım.
Bu kitabı, sayfa sayısının az oluşu sebebiyle, yazarın uzun soluklu kitaplarına başlamadan önce kalemini tanımak için seçtim. Ve gerçekten sevdim. Son dönem eserleri Gabriel Garcia Marquez’e ilham olan bir yazar kendisi. Latin Amerika Edebiyatı’nı gerçekten seviyorum. O yüzden ben bu tanışmadan memnun ayrıldım diyebilirim. Arkadaşlığımızı pekiştirmek için diğer kitaplarına başlamayı sabırsızlıkla bekliyorum. Bazen risk alarak tanımadığın bir yazarın neredeyse tüm kitaplarını alırsın, ve buna değdiğini görmenin verdiği heyecan paha biçilemez.
Zor günler geçirdiğiniz zamanlarda kitapların desteği tartışmasız çok iyi geliyor. Bana hastane eşlikçisi oldu. Size daha güzel yerlerde eşlik etsin. Şimdiden keyifli okumalar.
Yazar Hakkında
Jorge AmadoYazar · 19 kitap
Jorge Amado Brezilyalı romancı (Pirangi, Bahia 1912). Başlangıçta kakao tarım işletmeleri sahipleri döneminde Bahia'daki yaşamı işleyen, toplumsal yergili romanlar yazdı. Daha sonra lirik, düşünce ve mizah yüklü bir üslupla kaleme aldığı Dona Flor e Seus Dois Maridos (Dona Flor ve İki Kocası, 1966) gibi romanlarıyla ün kazandı. Amado, 2001’de Brezilya’nın Salvador kentinde öldü.
