"İşte şimdi burada, Villon'un, Hugo'nun.
Baudelaire'nin Paris'inde. kralların ve devrimlerin Paris'inde. ressamların yüzyıllık Paris'i olmakla övünen her taşı ya bir tarihi, ya bir efsaneyi hatırlatan şu Paris'te Werther , Berenice, Antoine ve Kleopatra, Manan Lescaut, Education Sentimentale, Oominique, hepsi birdenbire gözümden düşüverdi. Çünkü ben Cemile'yi okudum. Romeo Juliette. Paolo ve Francesca, Hernani ve Dona Sol. artık bunların hiçbiri gözümde değil, çünkü ben ikinci dünya savaşının üçüncü yılı yazında, 1943 yılının o Ağustos gecesinde Kurkureu vadisinde bir yerde Zahire arabaları ile giden Oanyar ve Cemile'ye. bunların hikayesini anlatan küçük Seyit'e rastladım. " Louiss Aragon